ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﻨﺪﯾﺪﯼ ﻭ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺘﯽ
ﻣﻦ ﺑﻪ ﭼﻪ ﺩﻟﻬﺮﻩ ﺍﺯ ﺑﺎﻏﭽﻪ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﺳﯿﺐ ﺭﺍ
ﺩﺯﺩﯾﺪﻡ
ﺑﺎﻏﺒﺎﻥ ﺍﺯ ﭘﯽ ﻣﻦ ﺗﻨﺪ ﺩﻭﯾﺪ
ﺳﯿﺐ ﺭﺍ ﺩﺳﺖ ﺗﻮ ﺩﯾﺪ
ﻏﻀﺐ ﺁﻟﻮﺩ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮐﺮﺩ ﻧﮕﺎﻩ
ﺳﯿﺐ ﺩﻧﺪﺍﻥ ﺯﺩﻩ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺗﻮ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﺑﻪ ﺧﺎﮎ
ﻭ ﺗﻮ ﺭﻓﺘﯽ ﻭ ﻫﻨﻮﺯ،
ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮔﻮﺵ ﻣﻦ ﺁﺭﺍﻡ ﺁﺭﺍﻡ
ﺧﺶ ﺧﺶ ﮔﺎﻡ ﺗﻮ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﻨﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﺁﺯﺍﺭﻡ
ﻭ ﻣﻦ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﮐﻨﺎﻥ ﻏﺮﻕ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﭘﻨﺪﺍﺭﻡ
ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﺑﺎﻏﭽﻪ ﮐﻮﭼﮏ ﻣﺎ ﺳﯿﺐ نداشت

ﺑﯿﻤﺎﺭ ﺧﻨﺪﻩ ﻫﺎﯼ ﺗﻮﺍﻡ...
ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺨﻨﺪ...
ﻋﺎﺷﻖ ﺍﯾﻦ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺍﻡ...

باتومن بودن را،زندگی را،شوق را،عشق را،زیبایی را،مهربانی پاک خداوندی را می نوشم؛
باتو،من درخلوت این صحرا،درغربت این سرزمین،درسکوت این آسمان،درتنهایی این بی کسی،غرقه فریادوخروش وجمعیتم؛
درختان برادران من اند،وپرندگان خواهران من اند،وگل ها کودکان من اند،واندام هرصخره مردی ازخویشان من است و
نسیم هاقاصدان بشارت گوی من اند و
بوی باران،بوی پونه،بوی خاک،شاخه های شسته،باران خورده،پاک
همه خوشترین بادهای من،شیرین ترین یادگاری های من اند...دکترشریعتی ازکتاب هبوط درکویر...

پدر پشت در نقاب خنده هایش را می زند و غم هایش را در جیبش می ریزد و وارد خانه می شود
پدر ناراحتی هایش را پشت روزنامه پنهان می کند
پدر در تمام آینه ها فریاد می زند : “حال من خوب است”
پدر دوستت دارم ها را با چشمانش می گوید چون عشق پدر همیشگی است
پدر ، سایبان لحظه های بارانی
چشمان پدر ، شعری است مردانه
پدر سرباز کهنه کار جبهه های روزگار
پدر برای من همیشه پدر خواهد ماند !!!

حس خوب یعنی من اوستا و تو تنها شاگرد اون سال
""تتلو""

دوستت داشتم ...
دوستت دارم ...
و
دوستت خواهم داشت ...
از آن دوستت دارم ها
که کسی نمی داند!
که کسی نمی تواند!
که کسی بلد نیست !!! ...

لامصب وقتی می آید حکومت نظامیست...
از ترسش برگ ها زرد می شوند و کوچه ها خالی...
آری
"پاییز" را می گویم...

خبر مرگ مرا با تو چه کس میگوید؟

ان زمان که خبر مرگ مرا

از کسی میشنوی

روی تو را کاشکی میدیدم.

شانه بالا زدنت را

-بی قید-

و تکان دادن دستت که

-مهم نیست زیاد-

و تکان دادن سر را که

عجیب ! عاقبت مرد؟

بی تو این روزای روشن واسه من تاریک و تاره
وقتی بی تو تک و تنهام زندگیم معنا نداره
از همون روزی که رفتی دل به هیچ کسی ندادم
فکر میکردم می رسی یه روز تو بی کسیم به دادم
گفتن لحظه آخر واسه من هنوز سواله
دیدن دوباره ی تو فقط تو خواب و خیاله

لعنت به تو...
به تو که دوست داشتنی ترین برای منی
لعنت به دلم...
که زبان سردت را نمیفهد...

تا میخواهم از تو دل بکنم صبر می آید.
چقدر این عطسه ها را دوست دارم........

می دونی بعضی چیزا لیاقت می خواد
وقتی دستشو بگیری و بهش بگی دوسش داری
با اینکه می دونه تا حالا به هیچ پسری اجازه ندادی بهت دستش بخوره
بگه اگه واسه ی منی بهم نشون بده...
گفتم که بعضی چیزا لیاقت می خواد
مثل وقتایی که تو بغلت می خواستم آروم بشم با حرفات با طعنه هات
دلمو می شکستی
ته این دوست داشتنا ی تو هیچی نبود...
ولی موندم،
تا بهت
ثابت
کنم بعضی چیزا مثل
داشتن من
لیاقت می خواد
که تو یه ذره هم نداشتی....

من همون جزیره بودم..خاکی و صمیمی و گرم.. واسه عشق بازیه موجا،، قامتم ی بستر نرم،، ی عزیز دردونه بودم پیش چشم خیس موجا،، ی نگین سبز و خالص روی انگشتر دریا.. تا ک یک روز تو رسیدی روی قلبم پا گذاشتی.. قصه های آشقی رو تو وجودم جا گذاشتی.. زیر رگبار نگاهت دلم انگار زیرو روشد واسه داشتن عشقت همه جونم آرزو شد.._ استاد قمیشی)

نیستــــــــی
و این ینی یه بشقاب پــــــر از غذای موردِ علاقَم
با دو تـــــــــــــا قاشــــق کنارش
ومنی ک تو هر ثانیه صــــــــــد بــــــــــار بغضمو قورت میدم
و صدات که هنــــــــوز توی سرم میپیچه
-آروم تر بخور... دل درد میگیری...
ببین! دل درد نگرفتم... اما قلب درد چرا...
لایــــــــکـ : اینم دروغ گفته بودی؟!
...

[حتی لوک خوش شانس هم آخرش تنهایی می رفت سمت غروب...
با اینکه لوک بود....
با اینکه خوش شانس بود....