هنگامه

دردرک این موضوع که«خداوندبرای تویی که باایمان کامل خلقت کرد،
پیشاپیش زندگی پرمعنایی راآماده کرده است»...دکتربروس ویلکینسون...

ای عزیزباجه کسی صحبت نمیکنی؟
زنده ومرده ی چه کسی رانمی بخشی؟
زمان خاتمه دادن.فرارسیده است!
«کرایون»

آنچه رخ داده است،به اندازه ی آنچه که میتوانست رخ دهد،مهم نیست.
برای دانستن جهت وبرای تکذیب محدودیت های ناگوارگذشته ی خویش به احتمالات آینده بنگر.
«کیت دی هرل»

آنچه پایانی ندارد نه تویی نه من،
این انسانیت است که تابه ابد،
فریادکشیده خواهدشد...ارنستوچگوارا

چه شادیهایی که زیرپای انسان سرکوب شدند،
زیرابیشترافرادبه آسمان توجه دارند،وآنچه راکه زیرپاهایشان است،نادیده میگیرند...گوته...

مغزگسترده ترازآسمان است...پروفسورمجیدسمیعی...

به شبنمی می ماندآدمی
وعمرچهل روایتش،
به لحظه رویت نور،
برسطح سبزبرگی،
می لغزد وبرزمین می چکد...
تاباری دیگر
وکی؟
وچگونه؟
وکجا؟
...حسین پناهی...

وقتی به دنیااومدی،توتنهاکسی بودی که گریه میکردی وبقیه میخندیدن؛
سعی کن جوری زندگی کنی،که وقتی رفتی،تنهاتوبخندی وبقیه گریه کنن!

اگرمثل گاوگنده باشی،میدوشنت؛
اگرمثل خرقوی باشی،بارت میکنند؛
اگرمثل اسب دونده باشی،سوارت میشوند؛
...فقط ازفهمیدن تومیترسند...دکترشریعتی...

آنقدرزیبابین باشید،که عیب هارانبینید؛
آنقدرمهربان باشید،تانامهربانیهارااحساس نکنید؛
آنقدرراضی باشید،که به هیچ مشکلی اجازه خودنمایی ندهید؛
آنقدردریادل باشید،تانگران آینده نشوید؛
آنقدرنیرومندباشید،تاازچیزی نهراسید؛
آنقدربزرگوارباشید،تاخشمگین نشوید؛
آنقدردرفکراصلاح خودباشید،تافرصتی برای انتقادازدیگران نداشته باشید؛

چه بسیاردلهایی که میپرستندوپرستش وتقوی ونیکی نیزدرآنهازشت،آلوده وپلیداست؛
وچه بسیاردلهایی که خطامیکنندوخطاوگناه وهوس درآنهازیباوپاک وزلال است.
....شاندول ازکتاب هبوط درکویردکترشریعتی...

نهج البلاغه:
آرام باش،
توکل کن،تفکرکن،
سپس آستینهارابالابزن،
آنگاه دستان خداوندرامیبینی که زودترازتودست به کارشده اند...

فرق نمی کندچشمه ای کوچک باشی یادریایی بزرگ،
زلال که باشی،آسمان ازآن نوست...

چگونه میتوان باورکرد،که فضایی چنین کوچک)چشم(بتواندجهانی به این بزرگی رادرخودجای دهد؟
«لئوناردوداوینچی»

هرصبح درآفریقاکه غزال هاازخواب بیدارمی شوند،
می دانندکه بایدتندترازتندترین شیرهابدوند؛
هرصبح که شیرهاازخواب بیدارمی شوند،
می دانندکه بایدتندترازکندترین غزال هابدوند؛
مهم نیست که شماشیرهستیدیاغزال!!!
مهم این است که بدانیدهرصبح که خورشیدبرمی آید،
بایدبهتردوید...

خدایا:
به من توفیق تلاش،درشکست؛
صبر،درناامیدی؛
رفتن،بی همراه؛
جهاد،بی سلاح؛
کار،بی پاداش؛
فداکاری،درسکوت؛
دین،بی دنیا؛
مذهب،بی عوام؛
عظمت،بی نام؛
خدمت،بی نان؛
ایمان،بی ریا؛
خوبی،بی نمود؛
گستاخی،بی خامی؛
مناعت،بی غرور؛
عشق،بی هوس؛
تنهایی،درانبوه جمعیت؛
دوست داشتن،بی آنکه دوست بداند...روری کن...
...دکترشریعتی..
لایک:آمین

باتومن بودن را،زندگی را،شوق را،عشق را،زیبایی را،مهربانی پاک خداوندی را می نوشم؛
باتو،من درخلوت این صحرا،درغربت این سرزمین،درسکوت این آسمان،درتنهایی این بی کسی،غرقه فریادوخروش وجمعیتم؛
درختان برادران من اند،وپرندگان خواهران من اند،وگل ها کودکان من اند،واندام هرصخره مردی ازخویشان من است و
نسیم هاقاصدان بشارت گوی من اند و
بوی باران،بوی پونه،بوی خاک،شاخه های شسته،باران خورده،پاک
همه خوشترین بادهای من،شیرین ترین یادگاری های من اند...دکترشریعتی ازکتاب هبوط درکویر...

...وخداوند خدابرای حرفهایش،بازهم مخاطبی نیافت!
هیچکس اورانمی شناخت،هیچکس بااو"انس"نمی توان بست،
"انسان"راآفرید!
واین نخستین بهارخلقت بود...
دکترشریعتی

دراین دنیاآفتاب همواره درسرزدن است،
بهار،همواره دررسیدن،
دل،مدام درفهمیدن...
...دکترشریعتی...

مراکسی نساخت،
خداساخت،
نه آنچنان که کسی میخواست،
که من کسی نداشتم،
کسم خدابود،
کس بی کسان...دکترشریعتی...