آقا ما سال پنجم و ششم یه دبیر داشتیم«ادبیاتم تا آخر تو حلقتون»هر روز امتحان میگرفت شفاهی یا کتبی.کلاسمونم دقیقا یادمه 40نفر بودیم.بعد این دبیرمون هر روز حتما باید بیشتریا رو یا میزد یا جریمه میکرد اونم چه جریمه ای.منم اتفاقا جز همون دسته بودم.ولی منو هیچوقت نمیزد چون همیشه بهم میگفت تو چقدر شبیه بچگی منی هم قیافت هم اخلاقت.اما در عوض جریمه میکرد.منم هر شب با پر از ترس بهش زنگ میزدم میگفتم آقا... منو میشه ببخشید؟اونم قبول میکرد.به غیر از یه بار که اونم با مامانم نوشتمش.خیلی منو دوست داشت.الانم با اینکه 5سال از اون خاطره هام باهاش میگذره و من الان 15سالمه اما هیچوقت یادم نمیره خاطره هایی که باهاش داشتم رو.حتی یه بارم یادمه چون من ناهار نداشتم و باهاش کلاس خصوصی ریاضی داشتم ناهارش رو به من بخشید.اون بهترین دبیر توی زندگی من بود.
خب حالا مرام این معلم چند تا لایک داره.«تنها مطلب تو 4جوک که هیچ غلط املایی نداشت.»
لایک:ایششش چه پزیم میده.لایک:خوش به حالت کاش ماهم از این معلما داشتیم.لایک=قشنگ بود.