اس ام اس

کی میدونه شاید امسال برا ارباب بمیرم..
کی میدونه شایدم تشنه و بی آب بمیرم..
السلام عليك يا اباعبدالله الحسين

زینب جان؛
شرمنده ایم که بهای حسینی شدن ما
بی حسین شدن تو بود و شرمنده تر آنکه
تو بی حسین شدی و ما حسینی نشدیم!
ایام عزاداری سید وسالار شهیدان تسلیت باد

کربلا یعنی طلوع سرخ خون
خط ظلمت را شکستن با جنون
کربلا یعنی قیامی در قعود
یعنی از گودال تا اوج صعود
کربلا یعنی عبور با شتاب
تشنه ماندن در کنار شط اب
السلام علیک یا ابا عبدالله الحسین(ع)

در محرم مردمان خود را دگرگون میکنند
از زمین اه و فغان را زیب گردون میکنند
گه به یاد تشنه کامان زمین کربلا
جویبار دیده را از گریه جیحون میکنند
یا اباعبدالله

دلم و دلبری تو
نفس حیدری تو
آفریده خدا منو
واسه ی نوکری تو
یه گوشه چشم تو بسه واسه حل مشکل من...
السلام عليك يا اباعبدالله الحسين

بیایید در ماه محرم، اگر زنجیر می زنیم؛
قبل از آن، زنجیر از پای خود باز کرده باشیم؛
اگر که سینه می زنیم، قبل از آن؛
سینه ی دردمندی را از غم و آه پاک کرده باشیم؛
خوب است اگر اشکی می ریزیم؛
امّا قبل از آن، اشک از چهره ی مظلومی پاک کرده باشیم؛
آن وقت می توانیم با افتخار بگوییم :
یا حسین «ع»

كربلا يعنى طلوع سرخ خون / خط ظلمت را شكستن با جنون
كربلا يعنى عبورى پر شتاب / يعنى از گودال تا اوج صعود
كربلا يعنى قيامى در قعود / تشنه ماندن در كنار شط آب.

مـــی دانم بابا دو بخــــش است:
بخشی در صحـــــرا بخشـــی بر بالایٍ نیــــزه...
اما اینکـــه عمــــو چند بخش است فقـط بــابـــا می دانــد...
شهادتٍ حضرتٍ عباس رو تسلیت میگــــم...
التــماس دعا*

چون دید به نوک نی سرش را خورشید
بر خاک، تن مطهرش را خورشید
آرام ، حریر نور خود را گسترد
پوشاند برهنه پیکرش را خورشید

هلال خون، مه خون، ماه اشک، ماه عزاست
عزای کیست؟ گمانم عزای خون خداست
خمیده قامت گردون، شکسته پشت فلک
روانه خون دل از چشم آدم و حوّاست

ماهی که ز آفتاب روشن تر بود
لب تشنه آب و تشنه باور بود
می رفت و دل از حسین می برد که او
پیغمبر کربلا، علی اکبر بود

همواره تجّسم قیام است حسین (ع)
در سینة عاشقان ، پیام است حسین (ع)
در دفتر شعر ما ، ردیف است هنوز
دل چسب‌ترین شعر کلام است حسین (ع)

آن حسینى که شرف یافته دین از شرفش
سر و جان داد ز کف تا نرود دین ز کفش
هدف تیر بلا ساخت على اصغر خویش
تا که سرمشق بگیرد بشر از این هدفش . . .

اي آب فرات از كجا مي آيي؟ ناصاف ولي چه با صفا مي آيي! خود را نرساندي به لب خشك حسين، ديگر به چه رو به كربلا مي آيي.

حب الحسين رشته تحصيلي شماست / دانشسراي عشق وجنون شهر كربلاست/در رشته حسين شناسي موفقيد / موضوع بحث سينه زدن پاي روضه هاست/تاروز حشر مدركتان را نمي دهند/ برگ قبولي همه در پوشه خداست/پايين كارنامه هر كس نوشته است/اين مهر سرخ مهر شهنشاه كربلاست/ محشر كنار درب جنان داد مي زنيد/ مردم نديده ايد كه آقاي ما كجاست؟ /ناگاه جبرييل به ناله صدازند/آقايتان حسين همان مرد سر جداست...