>> آقاي خاص <<
قتیل کربلا را دوست دارم
ذبیح بالقفا را دوست دارم
من از زوار دشت کربلایم
عزیز مصطفی را دوست دارم
قسم بر آب آب کودکانش
شهید نینوا را دوست دارم
اگر چه شیعه خوبی نباشم
گل خیر النسا را دوست دارم

ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ ﺳﺮ ﭘﯿﺮﯼ ﭼﻪ ﺑﯽ ﻋﺼﺎ ﻣـــﺎﻧﺪﻩ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﭘﯿﺮ ﺯﻥ ﭘﺴـــــﺮ ﻫﺎ ﺭﺍ
» ﻳﺎ ﺍﻡّ ﺍﻟﺒﻨﻴﻦ ... «

پدر کودک رو بغل کرد و تو آغوش گرفت
کودک هم می خواست پدر رو بلند کنه
ولی نتونست
با خود گفت:
حتماً چند سال بعد می تونم...
یست سال بعد پسر تونست پدر را بلند کنه
پدر سبک بود
سبکه سبک
به سبکی
یک پلاک و چند تکه استخوان...

لکنت زبان گرفته ام از رقص پرچمت
یک کربلا مرا بطلب جان مادرت.

اصل حرف من با اقایان مجردی مثل خودمه...
سوره نور ایه ۳۲ برید بخونید.
من از وقتی خوندم مصمم شدم زن بگیرم دیگه از خرج و مخارجشم نمیترسم.
انصافا بخونید ببینید خدا چطوری دلگرممون کرده@

شخصی گفت الله اکبر و بعد گفت لا الله الا الله و باز گفت سبحان الله و بحمد سبحان الله العظیم
این شخص اکنون ٧٠٠٠٠هزار نیکی را بدست اورد و این شخص خود شما هستید مبارکتان باد:-D

امام حسن(ع):
مفهوم و معناي سياست آن است كه حقوق خداوند و حقوق موجودات زنده و حقوق مردگان را رعايت كنى.

امام رضا ( علیه السّلام ):
نهان دارنده ی نیک هفتاد برابر حسنه دارد.فاش سازنده ی کار بد خوار گردد٬نهان دارنده ی کار بد آمرزیده گردد.

ما شیعه ایم
رسالتمان محمدی , ولایتمان علوی , عصمتمان فاطمی , سخاوتمان حسنی , عزتمان حسینی , غیرتمان عباسی , صبرمان زینبی , عبادتمان سجادی , شریعتمان باقری , مذهبمان جعفری , بردباریمان کاظمی , مهربانیمان رضوی , بخششمان تقوی , زیارتمان نقوی , نگاهمان عسکری و امیدمان مهدوی

خواستند که تو را ماضی بعید کنند غافل از این که راهت برای همه مان مضارع التزامی خواهد شد
شادی روح شهید خلیلی شهید امر به معروف صلوات

امام رضا(ع):
هر گاه در حال کسب و کار بودی و وقت نماز رسید کسب و کار تو را از نماز باز ندارد.

امام حسن مجتبی(ع):
کسی که دوستان و برادرانش را سبک شمارد و نسبت به آنها بی اعتنا باشد،مروت و جوانمردیش فاسد گشته است.

هفت سین قرآنی:
سلام قولآمن رب الرحیم،سلام على آل یاسین،سلام على المرسلین،سلام على ابراهیم،سلام على نوح فی العالمین، سلام على موسى و هارون،سلام هی حتى مطلع الفجر.

امام حسن مجتبی (ع) :
صبر و شكیبائى زینت شخص، وفاى به عهد علامت جوانمردى، و عجله و شتابزدگى (در كارها بدون اندیشه) دلیل بى خردى مى باشد.

آسايش آدمي، در زنداني كردن زبان است.

پیامبر اکرم (ص)