چنان سوزد لبت از تشنگی ،ای اکبرم
که می سوزد نگاهم از رخت ،ای دلبرم
دل بابای تو ، شده شیدای تو
چگونه بنگرم ، قد و بالای تو
فدای دین جد اطهرت گردیده ای
دم آخر رخ ساقی کوثر دیده ای
به باغ آرزو ، زخون کردی وضو
لبت بگشا علی،سخن با من بگو

برادر با برادر دست می‌داد.......برای بار آخر دست می‌داد
چه احساس قشنگی ظهر آن روز.......به عباس دلاور دست می‌داد

نمی شد باورم تنها بمانی
چنین لب تشنه بر دریا بمانی
برادر،تاب هجرانت چه سخت است!
که این اندوه را بر جان من بست
فدای صوت قرآن لبانت
فدای رأس پاک خون چکانت
بزن بر روی من لبخند شیرین
تمنایی ندارم من به جز این

این قدر گریه نکن هیچ کسی آبت نمیده
غیر تیر حرمله هیچ کی جوابت نمیده
حاجی شش ماهه ام،باباتو شرمنده نکن
چو گلوت تیر میخوره به روی من خنده نکن
برا دست و پا زدن بزار برات چاره کنم
میشی راحت بند این قنداقه رو پاره کنم

ای فدای غنچه لب هایت علی
انبیا محو تماشایت علی
یا علی اصغر فدای خنده ات
من شدم بابا،دگر شرمنده ات
اصغرم،شیرین زبانی میکنی
با تلظی جان ستانی میکنی

حسین آمد به میدان و علی اصغر در آغوشش
چو ابری بر رخ ماهی عبای شاه بر دوشش
لب خاموش او گوید ز سوز دل حکایت ها
ز بی تابی و بی آبی سرش خم گشته بر دوشش
نه می نالد ز بی شیری، نه میگرید ز بی آبی
در آغوش پدر دیگر شده مادر فراموشش

چشم بگشا طفل زار خون جگر
خواب رفتی بر سر دوش پدر
حرمله با تیر، بی جانت نمود
تشنه بودی، خواب سیرابت نمود
اصغرا، بگشا دو چشمان ترت
من چه گویم در جواب مادرت

آروم و قرار ندارم مثل ابر نو بهارم
سرمو یه روز رو خاک سرخ کربلا میذارم
میسوزم دوباره از غم چیکه چیکه چیکه نم نم
با تو جون می گیرم ارباب لحظه لحظه لحظه هر دم
من ترانه غمم مثل شیشه می شکنم
حالا که دوسم داری نذر تو جون و تنم
حسین وای وای وای وای وای وای حسین وای وای
دل گرفته باز بهونه دوباره برات میخونه
لحظه های با تو بودن توی خاطرم میمونه
یه پرنده باز دوباره از تو آب و دونه میخواد
بساط روضه ی ارباب یه دل دیوونه میخواد
یعنی میشه باز دوباره آقا منتی بذاره
بار دیگه اسم ما رو توی زائراش بیاره
از امام رضا بخوایم تا ما که روز و شب به شینیم
چشم و باز کنیم ببینیم توی بین الحرمینیم
مهر کربلا رو داریم تو رو داریم غم نداریم
اگه جون میخوای بگوتا هدیه سر برات بیاریم

مست یا رب یاربم من
عمریه به تاب و تبم من
دنیا دنیا بدونن
که عبدالزینبم من
اونقده مست حسینه
دلش پا بست حسینه
روز اول جای بی بی
به روی دست حسینه

باز هواییم کن/هرچی دارم ازم بگیر کربلاییم کن
تورو به حق مادرت نینواییم کن/کبلاییم کن
عکس کربلات توسینه قابه/دنیا بی حسین برام سرابه
حتی بهشتم بی تو عذابه/آره عذابه

روی نیازم کجاست؟ سوی حسین است وبس
قبله قلبم کجاست؟کوی حسین است و بس
بوی بهشت خدا از حرمش می وزد
بوی بهشت خدا !! بوی حسین است و بس

ای برادر یادگار مادری
یکه و تنها میان لشکری
لشکرت دیگر زپا افتاده اند
عاشقانت بهر تو جان داده اند
شاهد یک دشت خونین لاله ای
وارث یک خیمه گاه از ناله ای

با خدا عباس وقتی دست داد . . . هر دو دست خویش را از دست داد
.
(یا دستگیر بی دست)

حسین جانم!
دست من گیر که این دست همان است که من سال ها از غم هجران تو بر سر زده ام ..

سنگین ترین عَلَم شهر را که ما بلند کردیم
پس چرا علمدار تو بر زمین خورد
ای حسین...؟!