کسی دیگرنمی کوبددراین خانه ی متروک ویران را
کسی دیگرنمی پرسدچراتنهای تنهایم
ومن چون شمع میسوزم ودیگرهیچ چیزازمن نمی ماند
ومن گریان ونالانم ومن تنهای تنهایم

ﭘﺴﺮ ﻧﻴﺴﺘﻰ ﺗﺎﺑﻔﻬﻤﻰ ﭘﻮﻝ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺍﺯ ﭘﺪﺭ ﭼﻘﺪﺭ ﺳﺨﺘﻪ ...
ﭘﺴﺮ ﻧﻴﺴﺘﻰ ﺗﺎ ﺑﻔﻬﻤﻰ 2 ﺳﺎﻝ ﺗﻨﻬﺎﻯ ﺗﻨﻬﺎ ﻏﺮﺑﺖ ﺳﺮﺑﺎﺯﻯ ﻛﺸﻴﺪﻥ ﭼﻘﺪ
ﺳﺨﺘﻪ ...
ﭘﺴﺮ ﻧﻴﺴﺘﻰ ﺗﺎ ﺑﻔﻬﻤﻰ ﺩﻟﻬﺮﻩ ﺷﻐﻞ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﭼﻘﺪ ﺳﺨﺘﻪ ...
ﭘﺴﺮ ﻧﻴﺴﺘﻰ ﺗﺎ ﺑﻔﻬﻤﻰ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ ﻋﺸﻘﺖ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﭘﻮﻝ ﭼﻘﺪ...
ﺳﺨﺘﻪ ...
ﭘﺴﺮ ﻧﻴﺴﺘﻰ ﺗﺎ ﺑﻔﻬﻤﻲ بوق زدن پشت ماشین عروس عشقت چه حالی داره
ﺑﭽﻪ ﭘﻮﻟﺪﺍﺭ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﭼﻘﺪ ﺳﺨﺘﻪ ...
ﭘﺴﺮ ﻧﻴﺴﺘﻲ ﺑﻔﻬﻤﻲ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺑﻐﺾ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﻣﺴﺨﺮﺕ ﻧﻜﻨﻦ ﻛﻪ ﺩﺍﺭﻩ
ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻴﻜﻨﻪ ﭼﻘﺪ ﺳﺨﺘﻪ ...
ﭘﺴﺮ ﻧﻴﺴﺘﻰ ﺗﺎ ﺑﻔﻬﻤﻰ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺧﻨﺪﻩ ﺑﻪ ﻟﺐ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺑﺮﺍ ﺭﻭﺣﻴﻪ ﺩﺍﺩﻥ ﺑﻪ
ﻋﺸﻘﺖ ﭼﻘﺪ ﺳﺨﺘﻪ ...
ﺁﺭﻩ ﻣﻦ ﭘﺴﺮﻡ ﭘﺴﺮ ﺑﻮﺩﻥ ﻳﻌﻨﻰ ﺍﺯ ﺑﭽﮕﻰ ﺗﺎ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﺮﮒ
ﺗﻨﻬﺎﻳﻰ ﻭ ﺗﻨﻬﺎﻳﻰ ﻭ ﺗﻨﻬﺎﻳﻰ

......این روزها
......همه ادعا دارن طعم خیانت را چشیده اند
......همه ادعا دارن که بدی را به چشم دیده اند
......همه ادعا دارن که تنهایی را کشیده اند
......پس کیست که این دنیا را به گند کشیده است......!!!!!؟؟؟؟؟؟

سکوت و صبوریم را به حساب ضعف و بی کسی ام نگذار ، دلم به چیزهایی پایبند است که تو یادت نمی آید............. تلنگری بزنی آوار می شوم ............ شکستنی تر از آنم که محتاج سنگی باشم......

خلاصه بگم:همیشه تو حسرت داشتن خواهر بودم...
اون که اومد...شد بهترین دوستم... مثه خواهرم بود حتی ازونم نزدیک تر..
اصلا خــــــــــــــــــــــــــــــــــــودم بود...
"مطمئنم فقط خودش اگه حرفامو بخونه میتونه بفهمه که چی میگم"
ولی نیست...خیلی وقته که نیست...
حالا من نه آبجیمو ندارم نه خودمو....
... و از هرچی دوستیه بیزار.........:((

در جهان تنها سینه ای که مرا به آرامش میرساند* سینه ی قبرستان است!!!

"خودش" میگفت خدا کنه چشممون نزنن حسودا
و ما تا آخر عمر کنار هم باشیم...
منم آرزوم همین بود...ولی...
زیر گنبد کبود
من وتو یه عالمه آدمای حسود
واسه خاطر همون حسوداس که الان
هستی ما شده یکی بود یکی نبـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود

*از شما چه پنهون*

کونگفو کار میکرد ولی فقط یه بار دیدم دستش رو کسی بلند شه. . . .
آزمون مربیگری اسکیت داشتم یه ماه بود تمرین نکرده بودم.با اصرار بردمش پیست اسکیت پارک لاله.در حال چرخ و فلک زدن بودم یه پسره اومد از بغلم رد شه چرخ اسکیتش گرفت به پام و . . . .تمام.با صورت خوردم زمین از زیر چونه تا روی گلوم زخم شد. . . .
حال و روز پسره ام که گفتن نداره یه کتک مفصل خورد. . . .
تا خونه باهام حرف نزد.
همین واسه کنار گذاشتن این رشته بس بود. . . .

تنها کسی که بر زخمم مرهم گذاشت ، پسرک بقالی بود که به من چسب زخم فروخت.

يه روزايي تو زندگي خيلي از ماهاست كه حتي خدا نميدونه چجوري اروممون كنه چه برسه به ادما....
مثه حال امروز no love........

لايك=00000000000000000000

ازتــــــو گـــفتن سوزش چشم می آورد و از تــــو نــــگفتن تورم گلو!

به زندگی من پوز خند نزن! روزی کسی را داشتم که با تمام وجود صدایم میکرد: عشقم!

حرف توکه باشد چه ناشیانه ادعای بی تفاوتی میکنم، این روزها چشم های بی تورا به کجای این شهر بدوزم که هنوزم نرفته باشی؟ این روزها آنقدر سردم است که یاد گرم توهم دیگر جسم سردم را آرام نمیکند،میخواهم یادت را بالا بیاورم..! چه آرزوها داشتیم ودیگه نداریم.

بیاو مردباش!
ابرو برندار..دماغتو عمل نکن..لوس حرف نزن
من و تو همون آدمو حواییم
بیا جاهامونو عوض نکنیم
من لطافت نکه میدارم تو صلابت
تو نگاهتو نگهدار منم نجابتمو
من میشم بهترین دختر واسه تو
تو هم بهترین پسر واسه من

وقتی بهت میگم جات خالیه نگو دوستان ب جای ما
شاید منتظرم بگی!
جامو نگه دار، زود میام......