وسعت درد فقط سهم من است ، باز هم قسمت غم ها شده ام ، دگر آیینه ز من با خبر است ، که اسیر شب یلدا شده ام ، من که بی تاب شقایق بودم ، همدم سردی یخ ها شده ام ، کاش چشمان مرا خاک کنید ، تا نبینم که چه تنها شده ام

مسافرکناریم که پیاده شد
پنجره ای گیرم آمد
باقی مسیر را گریستم...

عشق را با فکر تو معنا کنم من با حضورت قلب خود زیبا کنم من گر چه آبی در دلم جاری نبوده دشت دل با بارش مهر تو دریا می کنم من

مخاطب خاصی ندارد نوشته هایم اما تا دلت بخواهد همدرد دارد داغِ تمامِ نوشته هایم …

تنهایی یعنی آرامش این که مجبورنباشی هرشب به کسی بگویی:‏"شب بخیرعزیزم‏"‏هی دنیا

خسته که می شوم سَرم را میان دستهایم می گیرم
آنقدرتکرارت می کنم که بالا بیــاوَرَم
من انتقام زَجــرِتمام لحظه های بی توبودن را
بالاخره از "خود" خواهم گرفت

جای دسته گلی که فردا در قبرم نثارمیکنی امروز با شاخه گلی کوچک یادم کن.بجای سیله اشکی که فردا بر مزارم میریزی امروز با تبسمی شادم کن.بجای اون منتهای تسلیت که فردا برام میخوانی امروز با یک پیغام کوچک خوشحالم کن،، من امروز به تو احتیاج دارم نه فردا.!.!.

ما دوتا جفت هم بوديم
رو عشق هم قسم خورديم
اما
رفت از پيشم
اي واي
منو دل هردومون مرديم...'مجيد خراطها'

غروبا دلم ميگيره، عكسشو بغل مي گيرم
هنوزم مثل قديما، واسه ي اشكاش مي ميرم
هنوزم واسم سواله، كه چرا تنهام ميذاره
من دارم اينجا مي ميرم، اما اون دوسم نداره..
'مجيد خراطها'

هر شعر
گریز از یک گناه بود
هر فریاد
گریز از یک درد
و هر عشق
گریز از یک تنهایی عمیق
افسوس که تو
هیچ گریزگاهی نداشتی…!

بهانه های دنیا تو را از یادم نخواهد برد…
من تو را در قلبم دارم
نه در دنیا …

کاش میشد هیچکس تنها نبود
کاش میشد دیدنت رویا نبود
گفته بودی باتو میمانم ولی
رفتی و گفتی که اینجا جا نبود
سالیان سال تنها مانده ام
شاید این رفتن سزای من نبود
من دعا کردم برای بازگشت
دستهای تو ولی بالا نبود
باز هم گفتی که فردا میرسی
کاش روز دیدنت فردا نبود …

از دل کوچه گذشتم از میون جاده ی خیس
این مسیر بدون برگشت که واسم هیچ آشنا نیست
میخوام آرامش بگیرم من که تو غصه اسیرم
حق من نیست مثل سایه توی تنهایی بمیرم…

عشق ؛ به زخم که برسد ، سکوت می شود
زخم که عمیق شود ، بیداریِ دل ، درد دارد !
من
در این بغض های هر لحظه
در این دلتنگی های مدام
در این آشفتگی های دقایقم
دارم
سکوت
می شوم
با من از عشق چیزی بگو
پیش تر از آنکه زخم هایم عمیق شود…!

متنفرم از انسان هایی که دیوار بلندت را می بینند
ولی به دنبال همان یک آجر لق میان دیوارت هستند که،
تو را فرو بریزند…!
تا تو را انکار کنند…!
تا از رویـــت رد شـــوند