بــــوی رفـتن مــی دهــی …
عطـــر تـــازه ای خــــریــــده ای..؟!

« اگر از پرتگاه بپرم به آرزویم می رسم »
من نه،
آبشار چنین می گفت.

ماهی هم به آرزوی دیرینه اش رسید
« آرزوی پرواز »
عجب چنگالی داشت عقاب

دوستت دارم حرف کوتاهییت اما هرکسی لایق شنیدنش نیست، هدیه ایست که هر قلبی فهم گرفتنش را ندارد، قیمتی دارد،که هرکسی توان پرداختش را ندارد، جایگاه معرفتی میخواهد اما کمیابند کسانی که توان رسیدن به آن جایگاه را دارند.

خوشحالم درقمارزندگی من بردم و تو باختی :
من کسی رواز دست دادم که دوستم نداشت وتوکسی روازدست دادی که دوست داشت.

در پیش روی من تا چشم کار می کند دریاست
در این ساحل که من افتاده ام خاموش
غمم دریا
دلم تنها.....

تو بردی...
همه هورا کشیدند
"تبریکــــــ"
حالا پایت را از روی خرده های قلبم بردار...

از سال 91 متنفرم..
الان هر ماه برا خودش يه سال شده..
امسال كه سال تحويل بشه ،براي من ميشه سال 1403.. . . . . . .... .

بر لب درياي حسرت خانه اي دارم قديمي
از دار دنيا عشقي دارم صميمي

گاهی دعوایمان میشد کار به جایی میکشید که من را ترک میکرد اما امان از وقتی که بغضم بی صدا باز میشد آنگاه تو برمیگشتی ...
حالا فکر میکنم تو مرا بخاطر گریه هایم ترک نمیکنی
چه ترحم سنگینی ...
تو برو آنگاه دنیاییم بی دقدقه خواهد شد ...

آنان که بودنت را قدر نمی دانند
رفتنت را “نامردی” میخوانند . . .

اگه می دونسنتی قطره ی بارون هنگام جدا شدن از ابر چه حسی داشت !
اگه می دونستی یه بندر هنگام رفتن کشتی ها چقدر تنها میشد !
اگه می دونستی درخت کاج هنگام پر کشیدن پرنده ها چقدر غمگین می شد !
اگه می دونستی با رفتنت چه آتیشی به جونم کشیدی اینقدر راحت نمی گفتی : خداحافظ …

لبم عطش زده ی بوسه نیست حرف بزن !شنیدنت عطش روح را می افزاید

به هوش بودم از اول، که دل به کس نسپارم / شمایـل تو بدیدم، نـه صبـر مانـد و نه هوشم

به تو که فکر می کنم
بی اختیار
به حماقت خود لبخند می زنم
سیاه لشکری بودم
در عشق تو
و فکر می کردم بازیگر نقش اولم …
افسوس…