هی تو که گذشتی از من...
او هم از تو می گذرد...

خیلی حرف هست...
که تو هرروز در گلویت...
بغض کشنده ای احساس کنی...
برای کسی که...
بدانی...حتی یک بار در عمرش...
به خاطر تو...
بغض هم نکرده است...!!

این درد نوشت ها
نه دلنشین اند نه زیبا
اینها یک مشت حرف ِ زخم خورده ی بغض دارند
که نشانی دردناک
از یک عشق ناکام دارند
و تنها مخاطبشان
غایب است !!

نه بغضی ...
نه فریادی ...
فقط صدای چلک چلک باران ...
این منم
که روی وسعت دل زمین
می گریم ...

وسعت دوست داشتن را اندازه نگیر... زیادش هم کم است...
تنها با آن سیراب شو... رشد کن... شکل بگیر... و کامل شو...
خودِ دوست داشتن مهم است... نه زمانش... نه پایداری اش... نه مالکیتش... و نه حد و حدودش...
سرت را بالا کن... نگاه کن... دوست داشتن خدا را ببین...
یاد بگیر که دوست داشتنت را کادو پیچ نکنی...

من پذیرفتم شکست خویش را
پندهای عقل دور اندیش را
من پذیرفتم که عشق افسانه است
این دل درد آشنا دیوانه است
میروم از رفتنم شاد باش
از عذاب دیدنم آزاد باش
چون تو تنهاتر از من میروی
آرزو دارم تو هم عاشق شوی
آرزو دارم بفهمی درد را
معنی برخوردهای سرد را

کـار کـه از کـار گـذشـت ، نـه صـدایـت را مـیـخـواهـم ، نـه وجـودَت را و نـــه حـضـورَت ... و ایـنها بـه مـن انـگـیـزه میدهند ، انـگـیـزه ی یـک شـب تـاریـک ، یـک تـیـغ و گـلوی تـو...

چایت را بنوش،
نگران فردا نباش،
از گندمزار من و تو
مشتی کاه مى ماند
برای بادها . . . . . . . . .
نیما یوشیج

تومیروی ومن فقط نگاهت میکنم،تعجب نکن که چراگریه نمیکنم،بی تویک عمرفرصت برای گریستن دارم امابرای تماشای توهمین یک لحظه باقی است...

تنها نشسته ام... اما تنها نیستم....
یادت امان تنهایی نمیدهد!

هیچوقت از خـودت پـرسـیـدی؟
قـیـمـتِ یـه روز زنـدگـی چـنده؟
قیـمـتِ یـه روز بـارونــی چـنـده؟ یـه بـعداظـهرِ دلـنـشـیـنِ آفـتابـی رو چـند مـیـخـری؟
حاضـری بـرای بـو کردن یـه بـنـفـشـه ی وحـشـی یـه اسـکـنـاس دُرُشــت بدی؟
چـــرا ابـــرا تــمام وجـودشــون رو روی ســرت گـریـه می کـنن؟ ابــر تـمـام انـرژی خـودش رو بـه مـوجـوداتِ زمـین میـده؛بـه نظـرت مـاهـانه مـیـگـیـره یـا قــرار دادی کــار مـی کـنـه؟
چــرا نیلـوفــر صـبـح بــاز مِشـه و ظـهر بـسته مـیـشـه؟بـرای ایـن کـارش چـقـد مـیـگـیـره؟
چـــرا آبـونـمـانِ اکسـیـژنِ هــوا رو پـرداخـت نـمـکنـیـم؟ تـا حـالــا بـرای شـنیـدنِ صــدایِ بـُلبـُل زیر درخــت پـول دادی؟
قـشـنـگ تــریــن سـَمفـونـیِ طـبـیـعـت،صـدای دریـا تـو شــبِ مـهتـابـیـه. تـا حـالـا بـراش بـلـیـط خـریـدی؟
اونـایی کـه هـمه چـیـز رو بـا پـول مـی سـنجـن؛ تـا حـالـا از خـودشـون پـرسـیـدن قـیمـتِ سـلـامـتی چـقدره؟
قـیـمـتِ دسـت و پـا و چـشـم سـالـم چـقـدرِ؟ چـقـد بـایـد بـابـت اشـرفِ مـخلـوقـات بـودنـم پــول بـدم؟
خـــنـــده داره نــــه؟!!
مـا مـوجـوداتِ خـاکـی اگـه یـه روز ایـنـا رو اَزمـون بـگـیـرن زمـیـن و زمـان رو فحـش و بـد و بـیـراه مـی بـنـدیـم!
چـــی خـیـال کردیـم؟؟؟پـشـتِ قـبالـه مـون کـه ننـوشـتـن! ایـنـهـا هـمـه نـعـمـت و لـطـفه کـه مـا بـه حـسـاب حـق و حـقـوقِ خـودمـون میـذاریــم!
کـه اگـه صـاحـبـش، خــــــدا رو مـیگـم،بخـواد مـی تـونـه آنـی هـمـه رو اَزمـون بـگـیـره...
بـه ایـن سـوالـهـا و جـواباشـون فــکـــر کـــن،اونـوقـت می فـهـمـی چــرا تــو ایـن دنـیـا زنــدگــی مـی کنـی؟!
""بـه زنـدگـیـت ایـمـان داشـتـه بـاش،تـا تـمـوم قـشـنـگی هـای دنـیـا مـال تـو بـاشـد""

تختی که هر شب،
تنها؛
با یاد کسی روش بخوابی،
تخت که نیست…
تابوته…

دعایت می کنم، عاشق شوی روزی
بفهمی زندگی بی عشق نازیباست
دعایت می کنم با این نگاه خسته، گاهی مهربان باشی
به لبخندی تبسم را به لب های عزیزی هدیه فرمایی
بیابی کهکشانی را درون آسمان تیره شب ها
بخوانی نغمه ای با مهر …

من دیوانه نیستم
فقط کمی تنهایم
همین!
چرا نگاه می کنی؟
تنها ندیده ای؟
به من نخند
من هم روزگاری عزیز دل کسی بودم…

چه قدر سخت است که با آشنا ترینت بیگانه باشی...