تقدیم به همه آنهایی که بی تقصیرند
تقدیم به دلهایی که به جرم حمل عشق آنها را راندند
تقدیم به چشم هایی که به طول جاده ها خیره ماندند
تقدیم به اشک هایی كه غرورشان شکست
تقدیم به عهد هایی که کسی آنها را نبست
وتقدیم به حرف هایی که هنوز سکوت نام دارند...

از یاد نمیبرم ... طعم آن بوسه ها را ... طعم آن هم آغوشی ها را ... لذت خیره شدن در چشمهایت را ... صدای ضربان قلبت را ... طعم آن نزدیکی ها را ... صدای نفس هایت را ... لذت گرم کردن یکدیگر روی نیمکت یا چمن خیس پارک ... قدم هایمان زیر باران ... التماس هایم . پس زدن هایت ... دل نگرانی هایم را ... صبور بودنت عجول بودنم برای لحظه ی دیدار... آرزوهایمان برای آینده را... قول و قرارمون حتی باطل شده هارا... صدای خنده هایت... گریه های شب هنگامم را... درد و دل هایت با این دل پاره پاره... وعده و وعید هایت برای دل خوشی ام .. آن عاشقانه ها را ... هی ... لعنتی .... من با خیال تو زندگی می کردم... فراموش نمیکنم..هرگز.. انقد راحت مرا دور ننداز...

لعنت به اون دختری که بخاطرعشقم بهش نشستم ساعتهاگریه کردم،ولی اون واسه دوستاش تعریف میکردوبه گریه کردن من میخندیدن...پس نگیدچرافلانی دل سنگ شده خیلیامثل من بودن چه دخترچه پسر،به سلامتیه اونی که پاک وبی ریاعاشق شد ولی عشقش اززندگیش پاکش کرد....

زخمی عمیق بر قلبم است
روزگار نمک میپاشد و من بالا و پائین میپرم و همگان تصور میکنن مستم و میرقصم

آنکه بین من و تو شام جدایی آورد
می کنم نفرینش!
یا الهی!
بکنش چون من زار
پیش معشوقش خوار
هر دو چشمانش تار
تا بداند چه به من می گذرد
از غم دوری آن چشم عزیز!!!

مـטּ عاشقـ هـوس هآے عآشقآنہ امـ ــ
لبـ هآیــت رآ بہ مـטּ بدهـ بہ جهنمـ ڪہ مـرآ بہ جہـنم مـیبرندـ
بہ פֿـاطـر عـشق بآزے بآ تــ ـو
تـ ـــو פֿــود بہشتے

به خاک نشستنم را ،
به سخره نگیر رهگذر!
روزگاری سری در میان ابرها داشتم. . .

همان "یک" شب
از قصه‎ی با تو بودن ،
دلداده‎ام کرد!
دیگر نیاز نیست ،
"هزار" شب دیگر ،
نجوایش کنی . . .

سلام کسی که تو دلم درخشید من دیگه دوست ندارم ببخشید. سلام به تو مخاطب خیلی خاص که روزی همه کسم بودی. ندانسته یا دانسته بهتره بگم دانسته زیر قولت زدی. آنقدر دلگیر شدم که دوست داشتم خدا از اون بالا میومد اشکمو پاک میکرد و میگفت بیا بریم اینجا آدماش اذیتت می‌کنند.

آرامتــر تکــانـش دهیــد.
مـَـرگ مَغـــزی شُــده…بــایـد زودتـــر دفــن شــود…
چیـــزی بــَرای اِهـدا هـــم نــدارد…
اِحســـاسَـــم استــــ !
تــــا همیـن دیــروز زنـده بـــوده
… خـــــودمــ دیـــدمــ ،
کِســـی لِهــــش کــــــرد و رَفــتـــــ..

یاد اون روزهای دانشگاه بخیر
یاد اونروزهایی که ساعتها تو راهرو و محوطه می استادیم تا شاید اون یکی بیاد رد بشه و از دور همدیگه رو ببینیم.
یاد اون سلام های تک جمله ای بخیر...
حالا همه اون روزها گذشته و خدا خودش جواب اونی رو بده که به تمام آرمانها پشت پا زد و رفت...

می بخشم کسانی را که هر چه خواستند
با من ، با دلم ، با احساسم کردند
و مرا در دور دست خودم تنها گذاردند
و من امروز به پایان خودم نزدیکم ،
پروردگارا. به من بیاموز در این فرصت حیاتم
آهی نکشم برای کسانی که دلم را شکستند

اشکایی ک بی ها رو گونه هام میریزه
قلبی که از همه ی خاطره هات لبریزه
دلی ک میخاد بمونه تنی ک باید بره
هرفی ک تو دلمه اما ندونی بهترهه

خدایا...
خط و نشان دوزخت را برایم نکش...
جهنم تر از دنیایت سراغ ندارم...

روزی خواهد آمدکه من تو،یک جای دور از هم ...
شب روز در آغوش یک غریبه ،بیقرار هم باشیم ...
وبعد از هربار هم آغوشی به یاد آغوش هم بیصدا گریه کنیم!