دلم یک آلزایمر خفیف می خواهد
آنقدر که یادم نرود
به نفعم است که به چند زبان زنده ی دنیا سکوت کنم . . .

قاصدک....................
گاهی درِ صندوق پست را بی هوا باز می کنم...
نامه های زیاد....
اما هیچ کدام برای من نیست...
شاید باشه...اما من....
دلتنگ قاصدکی هستم...
که فقط بیاید مرا ببیند و برود...
فقط یک رد پای آرام...در صندوق پست کوچکِ دل من...
همین مرا بس است....

زنــــدگی
پـــآنتومــــیم است......
حرف دلـــــت را به زبــــآن بیـــــآوری
بــــــــآختی!!!......

ساکت که میشینی میذارن پای جواب نداشتنت، عمرا بفهمن داری جون می کنی تا حرمت ها رو نگه داری...
mmm

اونی که میگفت بی من نمیتونه ادامه بده
بی من تونست هیچ،الان داره با یکی دیگه ب زندگیش ادمه میده
ب اونم میگه من بی تو نمیتونم ادامه بدم
کثافط:)))))
بیچاره چوپان دروغگو اسمش بد در رفته!!

ﺷﺎﺥ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﭼﻮﻥ ﮔﺎﻭ ﻧﯿﺴﺘــــــــــﻢ ...
ﺧﺎﺹ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﭼﻮﻥ ﻋﻘﺪﻩ ﻧﺪﺍﺭﻡ ...
ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﺁﺩﻣﻢ ﭼﯿﺰﯼ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯿﺎ ﻧﯿﺴﺘـــــــــﻦ ..
جناب معمولی

هیچ مقداری از آرایش قادرنیست شخصیت زشت شما را بپوشاند

صداموداری؟؟
به احترامت هیچ وقت حتی...من...نمینداختم نگامو جایی
رفتی...
با اینکه میدونستی تورو دوست داشتمو رو هیشکی نی اون حسی
که رو تو بود و هست
شاید از اولشم من بودم که نباید میذاشتم رو تو دست
رو همه خوبیام بستی چطور چشاتو؟؟
هیس!!! هیچی نگو فقط ببر صداتو...
ببین چه دپرسم ببین چه بی حسم!!!
دیگه من حتی به خودمم نمیرسم
اصلا بیخیال...دیگه گذشت از دردو دل...
عاشقتم 2afm حرف دلمو زدی...

چقدر خوبه بعضی از آدما بدونن ک اگر چیزی رو ب روشون نمیاری از سادگی نیست ؛ شاید داری جون میکنی حرمت ی روزایی رو نگه داری ک اونا یادشون رفته

به سلامتی اونی که تو نوجوونی هم باید درس بخونه هم به جای باباش که مرده کار کنه...
به سلامتی همه زحمت کشا...

به سلامتی همه مادرایی که وقتی سرما میخوریم میگن: کاش من به جای تو سرما خورده بودم تو سالم بودی...
به سلامتی همه مادرا...

آدم چه صبورانه بعضي دردها را تحمل ميکند
بي آنکه بداند حق است يا ستم.
موافقي بزن لايکو

خيلي شوخ بود. هر وقت بود خنده هم بود. هر جايي بود در هر حالتي دست بردار نبود. خمپاره كه منفجر شد تركش كه خورد گفت: «بچه‌ها ناراحت نباشيد، من مي‌روم عقب، امام تنها نباشد.» امدادگرها كه مي‌گذاشتندش روي برانكارد، از خنده روده‌بر شده بودند.

فرمانده نمي‌گذاشت بيايد. مي‌گفت كوچك است. مي‌گفت مي‌ترسد و بقيه را لو مي‌دهد. پسر گريه و زاري كرد، بقيه هم پا درمياني كردند. فرمانده گفت: «من مسؤوليت قبول نمي‌كنم. يكي مسؤوليتش را قبول كنه.»
***
پسر، فرمانده زخمي را گرفته بود روي دوشش. مي‌گفت: «نترس.» مي‌گفت: «مي‌رسانمت.» مي‌گفت: «گريه زاري نكن، لو مي‌رويم.» مي‌گفت: «من مسؤولم شما را برسانم عقب، چاكرت هم هستم.»

کاش نارو هم مثل لایک زدنی بود
میزدم میزدی
نمیزدم نمیزدی