ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺁﻫﺴﺘﻪ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﻋﻘﺐ ﻧﺸﯿﻨﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ .
ﻫﯿﭽﮑﺲ ﯾﮑﺒﺎﺭﻩ ﻣﻌﺘﺎﺩ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ
ﯾﮑﺒﺎﺭﻩ ﺳﻘﻮﻁ ﻧﻤﯿﮑﻨﺪ
ﯾﮑﺒﺎﺭﻩ ﻭﺍ ﻧﻤﯽ ﺩﻫﺪ
ﯾﮑﺒﺎﺭﻩ ﺧﺴﺘﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ،
ﺭﻧﮓ ﻋﻮﺽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ،
ﺗﺒﺪﯾﻞ
ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻧﻤﯽ ﺭﻭﺩ
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﺍﺯ ﺷﮑﻞ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﺪ
ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺧﺴﺘﮕﯽ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻣﻮﺫﯾﺎﻧﻪ ﻭ ﭘﺎﻭﺭﭼﯿﻦ ﺭﺧﻨﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.
ﻗﺪﻡ ﺍﻭﻝ ﺭﺍ، ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺣﺬﻑ ﭼﯿﺰﻫﺎﯼ ﺧﻮﺏ ﺑﺮﺩﺍﺭﯾﻢ،
ﺷﮏ ﻣﮑﻦ ﮐﻪ ﻗﺪﻡ ﻫﺎﯼ ﺑﻌﺪﯼ ﺭﺍ ﺷﺘﺎﺑﺎﻥ ﺑﺮ ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﺩﺍﺷﺖ.
نادر ابراهیمی..

خیلی حرفه...
دختر باشی...
و...
میان تمام مردهایی که آرزوی داشتنت را دارند...
دلتنگ مردی باشی...
که داشتنش تنها آرزویت باشد...

حاضر نیستم با تمام دنیایم عوضش کنم…
حجابم مال من است
حق من است…
چه در گرماهای آتش گونه…
و چه در سرماهای سوزناک…
نه به مانتوهای تنگ و کوتاه دل میبندم...
نه به پاشنه های بلند...
میپوشم سیاه ساده ی سنگین خودم را...
تا ببرم دل از امام زمانم...
و هرگاه که مرا درخیابان مینگرد به جای دردگرفتن قلبش...
لبخندی بیاید روی لبش...
یاصاحب الزمان...
اقای بی همتای من...
یک نگاه تو...
می ارزد به صد نگاه دیگران...
من و چادرم از ته دل میگوییم:
لبیک یاصاحب الزمان(عج)
چادر آداب دارد
آدابش را که شناختی وابسته اش میشوی

زندگـــــي بِد و بِستونه

گآهــــي آفتابُ

گآهي بآرونِ

اوني كه چَتـــــــرَم شد زيرِ بآرونـا

تو تآبِستون كنآرَم اونــــه :)


*خودتـــــي/سيــــنآ حجآزي*

بچه كه بودم وقتى دلم خيلى مى گرفت ، مادرم هميشه اين
شعر رو برام مى خوند :

وقـــتى دلــــت تنــــــگ شـــد
وقـــتى چشــــمات تــر شـــد
وقـــتى ديـــگه نـــبود كســى
امــــــيدِ يــــــه هــــــم نفسى
بــدون كه اينجا هست كسى
كـــه تــو بـــراش هــمه كسى

زنده باشى هميشه مادرم

يادم باشد : حـــرفى نزنــم كه به كسى بر بخورد
يادم باشد : نـــگاهى نكنم كـــه دلِ كسى بِـــلرزد
يادم باشد : راهــــى نـــروم كـــه بــــيراهه بـاشد
يادم باشد : خطى ننويسم كه كسى را آزار دهـد
يادم باشد : كــــه ** روزگــــار ** خــــوش است
يادم باشد : هــــمه چـــــيز ** روبــــراه ** است
** تنـــها اين دلِ من است ديگر دل نمى شود **

همه ی ما
فقط حسرتِ بی پایانِ یک اتفاقِ ساده ایم
که جهان را بی جهت
جور عجیبی جدی گرفته ایم!
فراموشی، فراموشی، فراموشی
سرآغازِ سعادتِ آدمی ست...!


"سید علی صالحی"

** نـــــالـــــه ** پنداشت كــه
در سينه ى مـا جا تنگ است
رفت و برگشت سراسيمه كه
** دنــــــــــيا ** تنــگ است

ﻣﻦ ﺁﺭﺍﻣﻢ ..
. ﻓﻘﻂ ﮐﻤﯽ ﺑﯽ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﺍﻡ ...
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭﻭﯼ ﺳﺮﻡ ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ...
ﺗﻤﺎﻡ ﺧﻨﺪﻩ ﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﻧﺬﺭ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﮐﻪ ﮔﺮﯾﻪ ﺍﻡ ﻧﮕﯿﺮﺩ ...
ﻫﺮ ﭼﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮐﻮﭼﻪ ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻟﯽ ﻣﯿﺰﻧﻢ
ﺑﺎﺯ ﺳﺮ ﺍﺯ ﮐﻮﭼﻪ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻭﺭﻡ ...
ﻣﻦ ﺧﻮﺑﻢ ...
ﺍﻣﺎ ﺗﻮ ﺑﺎﻭﺭ ﻧﮑﻦ ...

دلم برای مداد سفید میسوزد!
آخر نفهمیدم
کاربردش تو جعبه مداد رنگی چی بود؟
شاید تنهایی !
مثل خیلی از آدما...
به جرم اینکه رنگ ندارن
و خالصن ...!

هیچوقت بخاطر نبود یا کمبود چیزی

به کاری یا تصمیمی نا درست تن ندهیم

نبود و کبود شیرین تر از

تلخی پشیمانی و معذب بودنمان

تا اخر عمر است

واقـعـیت اسـت، جـاذبـه ی تـو
از بـس جـذابی...
مـیـخواهم تـو را بـه نـیـوتـن ثـابـت کـنـم...

ما همیشه
یا جای درست بودیم در زمان غلط
یا جای غلط بودیم در زمان درست
و همیشه ، همینگونه همدیگر را از دست داده ایم . . .
(مون پالاس پل استر)

بانوی کسی باش..
که بهار را دوست دارد..
و باران را...
و رسیدن را...

ملکا ! مها ! نگارا !
صنما ! بتا ! بهارا !
متحیرم ندانم
که تو خود چه نام داری