دیدی ای دل عاقبت زخمت زدند گفته بودم مردم اینجا بدند
دیدی ای دل ساقه جانت شکست آن عزیزت عهد و پیمانت شکست
دیدی ای دل در جهان یک یار نیست هیچکس در زندگی غمخوار نیست
دیدی ای دل حرف من بیجا نبود از برای عشق اینجا جانبود
نوبهار عمر را دیدی چه شد زندگی را هیچ فهمیدی چه شد
دیدی ای دل دوستی ها بی بهاست کمترین چیزی که میابی وفاست

فاجعــــه یعنى…
آنقدر در تو غــرق شـــده ام
که از تلاقـــى نگاهـــم بادیگرى احســـاس خیانــت میـــکنم!!
عشـــق یعنى همین…

توی ٍ زنـــدگی ... تا حــالا خیـــلی چیـــزا خوشحــالم کــرده؛ امـــا زنــدگی رو وقـــتی واســه خودم بعــد ٍ این همــه ســال شیــریـــن دیــدم...که دفتــرخاطــرات ٍ عشقمــو یواشکـــی خونــدم و همـــش از مــن نوشــته بود و اینـــکه مــن ُ چقــد دوســت داره :)
یه تیــکه شو که اشــکمو در آورد ایــن بود :
" خــدایا عشقمــو به خــودت میسپــارم ... به خــودت که میــدونم دلــت نمیــاد دلم بشکنــه و عشقــم حتـــی یه ســرفه بـزنه "
دیــووووونَشــــم همیــــن .

پیشانی ام؛
چسبیدن به قلبی را می خواهد؛
و چشمانم؛
خیس کردن پیراهنی را.
عجب دل پرتوقعی دارم من...!

عشق را خیلی دیر شناختم،وقتی شناختم که تمام هستی ام را از دست داده بودم

یکی رو دوست داری،
و اون فقط تورو دوست داره .....

چقدر فاصله بین این دو دوست داشتن است...

كاش بودنها را قدر بدانیم

به خـــــدا قسم

نبودنها

همین نزدیكیهاست . . . !

نــه مــن آنــم کــه ز فـیــض نـگـهــت چـشــم بـپـوشــم
نــه تــو آنــی کــه گــدا را نـنــوازی بــه نـگـاهــی.
در اگــر بــاز نـگــردد ,نــروم بــاز بــه جـایــی.
پـشــت دیــوار نـشـیـنــم ,چــو گــدا بــر ســر راهــی.
کــس بــه غـیــر تــو نـخـواهــم ,چـه بـخـواهــی چـه نـخـواهــی.
بـــاز کـــن در کـه جــز ایــن خــانـــه مـــرا نـیـســت پـنـاهـــی...

" آرامـش پـنـجـره را
بــاد؛ بـه هـم زده اسـت
پـرده
مـثـل پـرنـده ای کـه پـایـش را بـسـتـه بـاشـنـد
در هـوای تـقـلاسـت ... ! "


, مهدی مظفری ساوجی ,

" بــیــرون پـــریــده
از قـفـس تـنـگ
مـی خــواهــد
پـرنـده شـود
مـــاهـــی ... ! "


, مهدی مظفری ساوجی ,

" مـثـل یـک تـکـه اسـفـنـج
کـه در جـوی خـیـابـان
افـتـاده بـاشـد
غـم هـا را
بـه خـود
جـذب کـرده ام ... ! "


, مهدی مظفری ساوجی ,

از این بارون از این کوچه از این آهنگ بیزارم

از این که تو رهام کردی ولی بازم دوست دارم

از این احساس که یه دنیاست ولی واسه تو بی معناست

از این قلبی که له کردیش ولی بازم تورو میخواد

پا بر سر دل نهاده می گویم بگذشتن از آن ستیزه جو خوشتر
یک بوسه ز جام زهر بگرفتن از بوسه ی آتشین او خوشتر

از بیم و امید عشق رنجورم
آرامش جاودانه می خواهم
بر حسرت دل دگر نیفزایم
آسایش بیکرانه می خواهم

روحی مشوشم که شبی بی خبر ز خویش
در دامن سکوت به تلخی گریستم
نالان ز کرده ها و پشیمان ز گفته ها
دیدم که لایق تو و عشق تو نیستم