هنوزهم صدقه هایم ب نیت سلامتی توست...
هی معشوقه ی من!
سلامتی؟

...پایان راه کاملاً پیداست!
می دهم قابش کنند
کنایه هایت را به رسم یادگاری.
و به همان دیوار میاویزمش!
جای همان دستخط تماشائی .

گر روزی عاشق شدی … قصه ات را برای هیچکس بازگو نکن … این روزها چشم حسودان به دود اسپند عادت کرده ……!

شبا تا صبح بیدارم،خوابم نمیبره،منتظر میمونم عکست چشماشو ببنده بعد بخوابم

زانو هایم را در آغوش گرفته بودم...

وقتی........

تو برای آغوش دیگری زانو زده بودی

نـشـستـه ام...
بـــیـاد ِ کــودکــی هـــایــم ،
دور ِ "غــلـط"هــا ،
یـک خــط ِ قرمز مـی کـــشـم !
حتی...
دور ِ تــــــــو !

چون شاخه گلی در لیوان
از تو آب می خورند ...
زخم های تنم...
کی ریشه دهند خدا میداند...

برای عزیز
تا حالا شده وقتی تشنه ای حتی به یه قطره آب هم راضی باشی؟!
ون یه قطره گلوت هم نه فقط لبهاتو خیس میکنه
ولی برای یاد تشنمه ی من همون یه قطره خیال تو کافیست
هر ماه هفدهم (روز الهه عشق بین من و تو) که تو رو دارم
همون قطره آبی است برای من
به همان راضی ام

توی رابطه هاتون اخلاق داشته باشید
غرور واسه غریبه هاست ....

امـروز روزِ مـیـلادِ تـوسـت.
و مـن در تـبِ در کـنـارِ تـــو بـودن مـیـسـوزم..
مـن نـیـسـتـم و تــو
بـی مـن ایـن روز را جـشـن خـواهـی گـرفـت....
دلـم مـیـخـواهـد بـه یـُمـنِ وجـودِ تـو
جـای جـایِ دنیا شـمـع روشـن کـنـم..
تـو قـلـبـم کـسـی جـز تـو جـائـی نـداره
تـولـدت مـبـارک عـشـقِ دوسـت داشـتـنـیِ مــن...
الـهـی صـدو بـیـسـت سـالـه شـی..
الـهـی مـن بـمـیـرم،تـــو نـمـیـری..

میتوانم دنیا را یک دستی فتح کنم،
به شرطی که دست دیگرم را توگرفته باشی!

یه موقع هایی بودکه وقتی کاربدی میکردم کلی
ازم دلخور میشد بعد وقتی میدید ازاشتباهم پشیمونم
بااخم میومد میگفت دفعه اخرت باشه ها!بعدبغلم میکرد....
اخ که چقدر دلم برای اون روزا تنگ شده....

من عادت به این تنهایی لعنتی ندارم...
و می بایست هرجور که شده طاقت بیارم در برابر این درد...
و من اسیری شدم در دستان عشق و بیخیالی...
وعجب دنیای غریبانه ای دارم بدون تو...
ترسم از این است که روزی در این تنهایی بمیرم آن هم بی تو...
تو کمکم کن که جان بازگردد به من بی مقدار...
ومن دارم تاوان چیزی را میدهم به نام"دلتنگی"...
کاش بیایی که دنیایم زیباتر از همیشه شود...
و آرامش را همه در وجود تو میبینم...

امشب
دیوانگى در من بالا زده!
نه سکوت
نه موسیقى
نه حتى سیگار ...
هیچ چیز و هیچ چیز
این دیوانگى را تسکین نمى دهد
جز عطر تنت لعنتى ...

تو چه با صلابت حکم میدهى که،
حواست را جمع کن،
و من میمانم،
که چگونه جمعش کنم،
وقتى تمامش پیش توست ...!