کاش گاهی مرد بودم…
می شد تنهاییم را به خیابان بیاورم
سیگاری دود کنم و نگران نگاه های مردم نباشم
کاش گاهی مرد بودم…
می شد شادی ام را به کوچه ها بریزم با صدای بلند بخندم و هیچ ماشینی برای سوار کردنم ترمز نکند!
کاش…

عاشق كه باشي زندگيت رنگ وبوي خاصي ميدهدعاشق كه باشي دلت زيادمي شكندزياداشك ميريزي وغم ميكشي امادريك نگاه به يارهمه رافراموش مي كني

حتی از آدمک برفی
شال و کلاهی بر جا می ماند
و هویج کبودی بر چمن زرد
اما به یادگار از تو
نمانده در این خانه هیچ
جز سرمای قلب یخ زده ات
(از عباس صفاری)

ازم دوری اما دلت با منه
ازت دورم اما دلم روشنه
توو چشمای تو عکس چشمامه و توو چشمای من عکس چشمای تو
توی این لحظه هایی که دورم ازت،
همه خاطره هامونو خط به خط،
دوباره توو ذهنم نگاه می کنم
دارم اسمتو هی صدا می کنم
کی گفته از عشق ِ تو دست می کشم؟
دارم با خیال تو نفس می کشم

زیباییها را چشم میبیند و مهربانیها را دل
چشم فراموش میکند اما دل هرگز
پس بدان تا زمانی که دل زنده است فراموش نخواهی شد

از من فاصله بگیر
هر بار که به من نزدیک می شوی
باور می کنم هنوز می شود زندگی را دوست داشت !
از من فاصله بگیر
من خسته ام از امیدهای کوتاه!!!

منمو تپه ی ته سیگارهایی که قط خودم می فهمم چقدر زیباست...
منمو آهنگی که نمی دانم چند بار تکرار شده
منمو پاکت خالی...
منمو آن فنجان قهوه ی تلخ...
منمو خودمو یاد تو..

من نمي فهمم چرا هيچ کس نمي نويسد از " مردهــا "‌از چشم‌ها و شــانه‌ها و دستهايشــان از آغوششان از عطر تنشـان،از صدايشــان از دلگرمي هايشان ...پررو مي شوند؟‌خب بشوند ...

مگر خود ما با هر دوستت دارمي تا آسمـان نرفته ايم ؟‌ مگر ما به اتکــاء همين دست ها ‌همين نگاه ها ‌ همين آغوشهـا، در بزنگاههاي زندگي سرِپا نمانده ايم؟...‌ من بلد نيستم در سـايه، دوست داشته باشم
من مي خواهم ‌ خواستنم گوش فلک را کر کند ‌
بي همتــاست " مَــــــرد ِ من " همـــه بدانند
من مي خواهم
مَردَم بداند دوستش دارم

گاهی بر بیقراری هایم میخندم اخر اینهمه بیقراری برای تو که مرا نمی فهمی چه مفهومی دارد...!

تو دریایی و من همش فکر آب... همه چی بجز تو سرابه سراب...
(محمد علیزاده)

همه میگویند چشمانش رنگارنگ است
اما من میگویم چشمانت عسلیست ،
نه برای رنگش ......
چون شیرین ترین خاطراتم در چشمانش بود......

تو مي روي و من فقط نگاه مي کنم
تعجب نکن که چرا گريه نمي کنم
بعد از تو يک عمر فرصت براي گريستن دارم
اما براي تماشاي تو همين يک لحظه باقيست
امضا:ناشناس

مهربانی ات را به دستی ببخش که میدانی با او خواهی ماند وگرنه حسرتی میگذاری بر دلی که دوستت دارد....

حیف که روی تو غیرت دارم،
وگرنه روسریت را
از همین سطر باز می کردم
که همه ببینند
چه خیالی بافته ام
از موهایت…

زلیخا!!!
جان یوسفت راستش را بگو؛
به خدایت چه گفتی که اینطور پا در میانی کرد؟؟؟