تاریخ انتشار : شهريور 1392
میروم, خسته و افسرده و زار...
سوی منزلگه ویرانه ی خویش...
به خدا میبرم از شهر شما,...
دل شوریده و دیوانه ی خویش...
میبرم تا که درآن نقطه ی دور,
شستشویش دهم از رنگ گناه...
شستشویش دهم از لکه ی عشق,
زینهمه خواهش بیجا و تباه...











.gif)
.gif)