تا که بودی در شبم من ماه تابان داشتم...
روبه روی چشم خود چشمی غزل خوان داشتم...
حال اگر چه هیچ عهده دار وصل نیست...
یک زمان پیش امدی بودم که امکان داشتم...
ماجراهایی که با من زیر باران داشتی...
شعر اگر میشد غریب پنج دیوان داشتم...
بعد تو پیش از همه فکرم به این مشغول بود...
منچه چیزی کمتر از ان نارفیقان داشتم؟؟؟
ساده از<من بیتو میمیرم>> گذشتی خوب من...
من به این یک جمله خود سخت ایمان داشتم...
لحظه ی تشییع من از دور بویت میرسید..
تا دوساعت بعد دفنم من هنوز جان داشتم ...
لایک= اونایی که دسته عشقشونه تو دستای یکی دیگ دیدن=