بگــــذار رویاهایم همین که هســــت بمـــــاند ،
همیـــن قـدر خاص ، همیـــن قدر خواستنــی ،
همیـــن قــــدر پُرِ احساسِ عاشقـــیِ دوطــــرفه ،
من از ســردی واقعــــی حضـــــورت می ترســــــم ،
میمیـــــرم ، میان همین رویا بمـــــــــان ،
همه قــرارهایم با تــورا فسخ می کنم
امــا
همان که در من نشستـــه ای ، ساختـــه ای ، بمـــان ؛
شاید
بــــرای اینکه همیشه با تـــو باشم ،
برای عـــاشق بودنم ، مــاندنم ، بایـــــد همیشه تـــــــــورا نداشتــــه باشم ،
با مــن در مـــن
امــــا نه در کنــار مـــــــن
و من به دیـــداری می اندیشـــــم که هرگـــز اتفاق نمـــی افتـــــــــد