بـا اجـازه ی صـاحـب سـبک...
"یـکی از لـذت هـایی کـه نـیست..."
تـوی ایـستگاه ِ مـترو مـنتظر ِ قـطار بـاشـیم...
وقـتی صـداش از دور اومــد...
بـریم کـنار ِ ریـل وایـسیم بـرای سـوار شـدن...
اون یـه جـا بـایسـته بـگه دره ورودی دقـیقأ ایـنجا مـی ایـستـه!!!
مـنم یـکم ایـنورتـر وایـسم بـگم :نـه!ایـــنـجـا وایـمیــسه!!!
الــکی بـحـث کـنیم و بـخندیم...
بـعد بـبینـیم هـردوتـامون اشـتباه کـردیم...
بـعد تـو مـترو هـی هـمدیگـرو بـا دسـت نـشون بـدیم و مـسخـره کـنیم...!
...
لایک:سـلام مـترو...شـناخـتی؟آری هـمانـم!فـقط ایـن بـار تـنهـایم...
راسـتی مـترو مـسیرت بـه سـوی مــرگ هـم مـیخورد..؟
بـه سـوی جـهنم چـطور..؟
بـیخـیال،مـن حـوصـله ی ایـستادن در مـترو بـدون ِ عـشقم را نـدارم...
بـیخوابم روی ریـل زودتـر مـیرسـم...بـه مــــَرگ...!