قدر پدرها رو بدونید
شب بود و ماه واختر و شمع ومن وخیال/// خواب از سرم به نغمه مرغی پریده بود
در گوشه اتاق فرو رفته در سکوت/// رویای عمر رفته مرا پیش دیده بود
درعالم خیال به چشم آمدم پدر/// کز رنج چون کمان قد سروش خمیده بود
موی سیاه او شده بود اندکی سپید/// گویی سپیده از افق شب دمیده بود
یاد آمدم که در دل شبها هزار بار/// دست نوازشم به سر و رو کشیده بود
از خود برون شدم به تماشای روی او/// کی لذت وصال بدین حد رسیده بود
چون محو شد خیال پدر از نظر مرا/// اشکی به روی گونه زردم چکیده بود
شب عیدی به پدرهاتون سخت نگیرید نکنه یهو شرمنده بشن .