تاریخ انتشار : بهمن 1391
از حریر دل ببافم فرشی از نقش ونگار,تا وجودم را بیاندازم به زبر پای یار
تا که یارم نگذرد از روی فرش این حقیر,این دل ماتم زده دایم بماند بیقرار
رنگ گلهای وجودم رنگ زردی می زند,تا نیاید یار من هرگز نمی گردد بهار
شعر از مهدی حبیبا,,آشفته,,











.gif)
.gif)