مرحوم حسین پناهی در دیکلمه جالبش گفته : در مکه که رفتم خیال میکردم دیگر تمام گناهانم پاک شده هست ، غافل از اینکه تمام گناههایم گناه نبوده وتمام درستهایم به نظرم خطا انگاشته و نوشته شده بود . در مکه دیدم خدا چند سالیست که از شهر مکه رفته و انسانها بدور خویش میگردند ، در مکه دیدم هیچ کس به فکر فقیر دوره گرد نیست و همه دوس دارن زود به خدا برسند و گناهان خویش را بزدایند غافل از اینکه آن دوره گرد خود خدا بود ، در مکه دیدم خدا نیست و چقد باید دوباره راه طولانی را طی کنم تا به خانه خویش برگردم و در همان نماز ساده خویش تصور خدارا در کمک به مردم جستجو کنم ، آری شاد کردن دل مردم همانا برتر از رفتن به مکه ایست که خدایی در آن نیست ...