کاش میشد این پرده ی مجازی بین مونو کنار بزنیم و رفیق هم باشیم...
بخش دلتنگی که بحثش از سایت جداس...
انگار بعضی متنا و اشخاص غربال شدن واسه این قسمت...
انگار دلتنگا یه اتاق مخصوص واسه خودشون دارن...
متنای بعضیا واقعا درد داره...
چند صفحشو خوندم و فکرکردم که ای کاش...
میتونستیم فراموش کردن باهم یادبگیریم...
انشاا...زندگی هیچوقت اون روی بدشو نشون هیچ کس نده...
وگرنه تلخیای زندگی...
90درصدش امتحانه...
امتحانی که وقتی توش شکست میخوریم میشه تلخی و بدبختی...
امیدوارم سمت خوب زندگی
اون سمتی که خدا دار