تاریخ انتشار : آذر 1395
تکیه گاه که می شوی
فراتر از یک کوه باید باشی
باید باشی هرکجا
حتی در انتهایِ یک خیابانِ باران خورده
از سیلِ اشکهایش
که بی پناه می شود
و آغوشِ هیچ رهگذری را
محرمِ خستگی هایش نمی داند
ببیند تو را
تا تو قدمهایش را یکی دو تا بردارد
خودش را رها کند میانِ بازوانت
باید باشی
حتی میانِ خنده های بلندش
حتی میانِ شلوغی هایِ هر روزه
تکیه گاه که می شوی
مرد و زن ندارد
باید همه ی دنیا را از بودنت
محکم بودنت برای او
بودنت آگاه کنی!











.gif)
.gif)