ﺣـــﺎﻻ ﺗـــــﻮ ﻫـــﯽ ﻧﺒــﺎﺵ !!!
ﻫﻤﯿـــﻦ ﮐــﻪ ﻣﯿــﺪﺍﻧـــﻢ ﺻﺒـــﺢ ﻫـــﺎ ﭼـــﻪ ﺳــﺎﻋﺘـــﯽ ﺑﯿــــﺪﺍﺭ ﻣﯿﺸــــﻮﯼ ، ﮐـــﺎﻓﯿـﺴـﺖ ...
ﻫﻤﯿـــﻦ ﮐــﻪ ﻣﯿـــﺪﺍﻧـــﻢ ﺩﻗﯿﻘــــﺎ ﭼـــﻪ ﺳـــﺎﻋﺘــــﯽ ﺍﺯ ﺷـﺐ ﻏـــﺮﻕ ﺩﺭ ﺧـــﻮﺍﺑــــﯽ ...
ﻫﻤﯿـــﻦ ﮐــﻪ ﻣﯿـــﺪﺍﻧـــﻢ ﮐــﺪﺍﻡ ﺁﻫﻨـــﮓ ﺑــﺮﺍﯾــﺖ ﻋــﺰﯾـــﺰ ﺍﺳــﺖ ﻭ ﺑـــﺎﺭﻫــﺎ ﮔـــﻮﺵ ﻣــﯽ ﺩﻫـــﯽ ، ﺑـــﺮﺍﯾــﻢ ﮐـــﺎﻓﯿﺴــﺖ ...
ﺣـــﺎﻻ ﺗـــــﻮ ﻫـــﯽ ﻧﺒــﺎﺵ !!!
بــالاﺧــﺮﻩ ﺁﻭﺍﺯﻩ ﯼ ﻣـــــﻦ ﺑـــﻪ ﮔـــﻮﺵ ﺗـــــــﻮ ﺧـــﻮﺍﻫـــﺪ ﺭﺳﯿــﺪ ...
ﺷـــﺎﯾﺪ ﺳـــﺎﻝ ﻫـــﺎ ﺑـــﻌــﺪ ...
ﻧﻤﯿـــﺪﺍﻧــــﻢ ...
ﺷـــﺎﯾــــﺪ ﺧﯿــﻠــﯽ ﺳـــﺎﻝ ﺑــﻌــﺪ ﺩﺧﺘـــﺮﺕ ﮐـــﻪ ﻋـــﺎﺷـــﻖ ﺷـــﺪ ...
ﻭﻗﺘـــﯽ ﺩﯾــــﺪﯼ ﺩﯾـــﻮﺍﻧـــﻪ ﻭﺍﺭ ﻋﺸـــﻖ ﻣﯿــــﻮﺭﺯﺩ ﺑـــﻪ ﭘﺴــــﺮﯼ ﮐـــﻪ " ﺍﻭ ﺭﺍ ﻧﻤﯿﺨـــﻮﺍﻫـــﺪ "
ﺑـــﯽ ﺍﺧﺘﯿــــﺎﺭ ﻣــــﺮﺍ ﯾــــﺎﺩ ﮐﻨــــﯽ !!! ﻣﯿﺒﯿﻨــــﯽ ؟ !
ﺣﺘــــﯽ ﺧﯿـﻠــﯽ ﺳـــﺎﻝ ﺑــﻌــﺪ ﻫـــﻢ ﻫﻨـــﻮﺯ ﻫﺴﺘﻨــــﺪ ﭘـﺲ ﻟـــﺮﺯﻩ ﻫـــﺎﯾـــﯽ ﮐـــﻪ ﺗــــﻮ ﺭﺍ ﺑـــﻪ ﻫـــﻢ ﺑـــﺮﯾـــﺰﻧـــﺪ !
ﯾــﮑـــﺮﻭﺯ ﺁﻭﺍﺯﻩ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺑــــﻪ ﮔــــﻮﺷﺖ ﻣـــﯽ ﺭﺳـــﺎﻧـــﻢ ...
ﺑﺸـــﮑﻨـــﯽ ﻭﻗﺘــــﯽ ﮐـــﻪ ...
ﺩﺧﺘـــﺮﺕ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻏــــﻮﺵ ﻣﯿــﮕﯿــــﺮﯼ ...
ﺑـــﻪ ﺧـــﻮﺩﺕ ﻣﯿــﺎﯾـــﯽ ﻭ ﺯﯾــــﺮ ﻟـــﺐ ﻣﯿـــﮕﻮﯾــــﯽ ...
" ﭼﻘــــﺪﺭ ﺷﺒﯿـــﻪ ﯾــﮏ ﻧﻔــــﺮ ﻫﺴــﺘﯽ "
ﻭ ﺁﻥ ﯾـــﮏ ﻧﻔــــﺮ ﻗﻄﻌـــﺎ ﻣــــﻦ ﻫﺴﺘــــﻢ...