تلنگری به حامد
نمیدونم چند سالته ، چه شکلی هستی و چه کاره ای
حالا که به اینجا رسیدی میخوام بهت یه چیزایی بگم بهت . عاشق شدی قبول دلتنگی قبول اما بدون عشق همه چیز زندگیه تو نیست . اینو روزی میفهمی که شاید خیلی دیره . دوسش داشته باش . اما واسه یه مدت بزارش کنار . میدونی تو همین مدت چقد به خودت ظلم کردی ؟ چقد به دلت ستم کردی ؟ میدونی داری چیکار میکنی؟ آره گفتم دوست داشتن دست خودت نیست اما فعلا بزارش کنار . نگفتم واسه فراموش کردنش برو سراغ دیگری چون نامردیه . واسه یه مدت دلتو جا بزار و بچسب به زوایای دیگه زندگیت . بچسب به درست به کارت به ورزشت . تو این مدت دلتو بزار تو قرنطینه . بزور وادارش نکن دوستت داشته باشه چون دوست داشتن زوری نیست . فکر میکنم به اندازه کافی از علاقت بهش گفتی پس بسه دیگه . آره بسه حامد بسه . یه مدت بزارش کنارو بهش فرصت بده فکر کنه اما این موضوعو اصلا باش درمیون نزار کاملا بی سرو صدا یه مدت اززندگیش برو . تو این مدت هم اصلا منتظرش نباش که اگه بهت علاقمند نشد ناراحت شی. بهش حق انتخاب بده . به خودت بگو یا بهم علاقه پیدا میکنه یا نمیکنه . حداقل بزار از بقیه زوایای دیگه زندگیت عقب نمونی . بازم برات مینویسم شاید تو این پست جا نشه