افتاده راه طالع تارم به «هیچ کس»!/دیدی وفـــا نکرد بهارَم به هیچ کس؟/
تــو رفته ای ، دلیل ندارد بیــــان شود/جای دقیق ِ سنگ مزارم به هیچ کس/
دیگر مسیر ِ طی شده فرقی نمی کند/وقتی رسیده ریل قطارم به هیـچ کس!/
با این کـــه خاطر تـــو برایـم عزیز بود/ افسوس! اعتماد ندارم به هیچ کس/
فهمیده ام که غیر خدا عاشقی خطاست/یعنـــی مبـــاد دل بسپارم بــه هیـــچ کس/با بی وفایی ات بـه نتیجه رسیده ام:/دیگر محلّ سگ نگذارم به هیچ کس!
این شــعر، آخـرین غــزلِ من برای توست/تقدیم شد به دار و ندارم، به «هیچکس»