تاریخ انتشار : دي 1392
پاییز که از حوالی حوصله ات میگذرد من زرد میشوم
و تا کفشهای رفتنت جفت میشوند من غریب میمانم
من نیلوفرانه دوستت دارم نه مانند مردمانی که دوست داشتن را به ارث برده اند و با طعم غریزه نشخوار میکنند که من تو را
درست مثل خودم...هنوز و همیشه...دوستت دارم!











.gif)
.gif)