•••°•••°•••°حـــــامـــــد 72 یا (| Ԑ |/|/ @ # •••°•••°•••°
یکی دیگه از لذت هایی که هیچوقت نیومد این بود که :
یه روز صبح که دارم میرم سرکار باهاش دعوا بگیرم
بعد واسه عذرخواهی برم واسش یه پالتو بگیرم و یواشکی بزارم تو اتاقش و زود از خونه بزنم بیرون
بعد که غروب از دانشگاه برگشت با یه تیریپ خسته بیام خونه و اونم با ناراحتی نگام کنه و بگه خسته نباشید
منم بگم ممنون و در حالی که داره واسم تو یه سینی چایی میاره بگه:
حامد اون پالتو ......
منم وسط حرفش بپرم و بگم : مال تو دنیام
دنیام هم با یه لبخند قشنگ که دلم واسش هوری میریخت بگه:
مرسی عشقم
بعد بهش بگم برو بپوش بیا ؛ اونم بره بپوشه بیاد جلوم
و من با یه حرکت موهاش رو بریزم دور شونه هاشو بهش بگم:
الان دقیقا شدی مثل سفید برفی
اونم یه نگاه با شرم به من بندازه و در حالی که لب پایین شو گاز میگیره سرشو بگیره پایین
بعد من بهش بگم : حالا این سفید برفی ما گرسنه اش نیست ؟؟
دنیام هم بگه: چرا , خیلی ... و بعد باهم بریم بیرون برای شام
هه چه دیوونه ی اَم من ....
لایک: دنیام... بمون اگه بری چیزی درست نمیشه ...