تاریخ انتشار : آذر 1392
وقتي چشمات تو چشماش ميوفته و هيچكاري نميتوني بكني
احساس ميكني داري خفه ميشي و هيچ حرفي نميتوني بزني
اونجاست كه از خودت بدت مياد اونجاست كه پيش خودت فكر ميكني
كاش منم مث خيليا بودم
ميرفتم راحت حرف دلمو بهش ميزدم
رفقات فك ميكنن مغروري اما غرور نيست وقتي اونو ميبيني نفست بند مياد توان حرف زدن نداري
دعا كنين يه روزي قفل زبونم وا بشه و برم بهش بگم چقد دوسش دارم











.gif)
.gif)