به سلامتی خودمون که وقتی دبیرستان بودیم :
نشستن رو زمین و خاکی شدن و جای کفش دوستمون روی روپوشمون ریختن سس ساندویچ روی روپوش و مقنعه و شاگرد زرنگ و ضعیف کلاس رفیق بودن کمک کردن به هم دیگه و دلسوزی های خواهرانه . نشستن پای درد و دل دوستا و اگه یکی از دوستامونو میبردن دفتر همه پشت سرش رفتنو تعهد دادن کل کلاس به خاطر دوستشون و کولت وسط و هرکی هرچی دل بخواد از توش برداره و خودکار و مداد و اتود و پاکن و خوراکیات دسته دوساتو نوشتن تمرینای دوست که ننوشته و سربه سر گذاشتن با معلما و معاونا و اس ام اس دادن یواشکی زیر میز به دوستت که فقط 5 دقیقه دیر کرده سر کلاس نیومده و دلواپسی کل کلاس واسه اومدن جواب اس ام اس که حال دوستشون خوبه و اتفاقی نیافتاده و . . .
تو مـــــــــــــــــــــــــــرام ما بوده
آآآآآره دختر بودیم ولی معرفت داشتیم و یه پا مرد بودیم