هر وقت می آیم کنارت وسلام میکنم جوابی نمی شنوم...
وقتی دستانم را به رویت می کشم لطافت آن موقع را ندارد ولی آرامشم میدهد...
وقتی اشک میریزم دیگر دستانت گونه هایم را لمس نمی کند...
وقتی نگاهت میکنم چشمانت به من خیره نمی شود...

وقتی به دو زانو کنارت مینشینم وحرف میزنم جوابی نمیشنوم
وقتی به آغوشت میکشم گرمای تنت را حس نمی کنم...
وقتی زیاد حرف میزنم ودرد دلم را میگویم دستانت گیسوانم را نوازش نمی دهد...
وقتی هنگام رفتن به نیمرخ عکس بالای سرت نگاه میکنم صدایی نمی شنوم که نرو...
حس بدیست که سنگ قبرت
اینگونه حسرتت را در دلم بگذارد....