وقتی یه متولد آذر گرفته است...وقتی حالش خوش نیست و دلش از دنیا گرفته...وقت یخودشو تو یه 4 دیواری قایم کرده....تنهاش بذار.بذار تو خلوت خودش اشک برزه ،با خودش حرف بزنه...اشک ریختنشو تماشا نکن غصه خوردنشو شاهد نباش ! غرور داره...بذار خودش از لاکش بیرون بیاد .وقتی از 4دیواریش بیرون اومد برو به استقبالش...بهش لبخند بزن و بغلش کن ... چیزی ازش نپرس !فقط کنارش باش!وقتی ببینه هواشو داری خودش سفره دلشو برات باز میکنه،بهش فرصت بده خیلی زود برمیگرده به همون موجود شاد و قبراق و خوش ذوقی که همیشه بود...