مانده ام که این فاصله ها اگر نبود آیا باز هم این قدر مشتاق شنیدن صدایت از درخت و صندلی و ستاره بودم ؟
همیشه فاصله ها باعث می شوند تا بیشتر قدر همدیگر را بدانیم و بیشتر به دنبال هم بگردیم . مثل همین امروز که همه جا را به دنبالت گشتم ، حتی همه خوابهایم را یکی یکی جستجو کردم .
همه جا رد پایت بود . حتی موج صدایت به نرمی از تپه های خیالم بالا می رفت . اما خودت نبودی ...
عزیزترینم !
حالا با همین واژه های لال در کنار نام قشنگت نشسته ام ، مرهمی نمی خواهم . تنها اگر حوصله داری زخم های دلم را بشمار !!!