« از دفتر خاطرات یک دیوانه »
پارسال بهار دسته جمعی رفته بودیم توس مشهد، سر مزار فردوسی... (بله ما همچین آدمای فرهنگ دوستی هستیم)
همینطور که داشتیم به امضا هایی که روی کچ بری های دیوار بود نگاه میردم یدفعه یه پسر دهه شصتی ژیگول اومد با کف دست گذاشت وسط سنگ قبر ابوالقاسم و با صدای بلند گفت: درود بر سعدی بزرگ....
یکدفعه تموم سالن که حدود 50-60 نفر بودن با تعجب برگشتن رو به پسره...
در همین لحظات بود که شاسمغز(رفیقمه..!) به قسمت شمال شرقی خنده زد (آخه زیر خنده زدن خز شده...!!!)
حالا قیافه پسره رو تصور کنید که 80% جمعیت داشتن ریز ریز بهش میخندیدن (اون 20% کاملا علنی و با صدای بلند این کار رو میکردن... به همین برکت)
جمعیت ((ِِD -:
من [-:
ابوالقاسم /-:
سعدی (-: