از اون خاطره هايي هست كه خنده دار نيست يكم گريه هم داره

يه شب همسايمون گفت كسي خونه ما نيست تنهايي ميترسم بيا خونه ما بخواب ما هم روحمون بيخبر گفتيم باشه
شب حدودا ساعت 3 شب بود يدفعه يه زنه اسم منو صدا ميكرد چشمامو باز كردم خدا روز بد نبينه ديدم يه زنه تمام لباسش سفيد بود حتي صورتش مشخص نبود پشت به من كرده بود يدفعه تمام بدنم سرد شد زن همسايمون هم اون ور اتاق خوابيده بود حالا خودم خيال ميكردم داد ميزنم ولي صدام در نميومد فقط داشتم گريه ميكردم از ترس پاهام هم فلج شده بود فقط با همون گريه چشامو بستم ده دقيقه بعدش چشمامو باز كردم نبود ديگه اون شب تا صبح خوابم نبرد ولي خيلي تجربه وحشتناكي بود الان ديگه صد ميليونم بدي شب خونه كس ديگه ايي نمي خوابم