یادش بخیر!دبیرستان که بودیم یه مزاحم تلفنی داشتیم همش زنگ میزد!یه روز دوستم خونمون بود گوشیو ورداشت شروع کرد به فحش دادن به یارو!طرف از رو که نرفت ورداشت گفت توروخدا فقط یه دقیقه به حرفای من گوش کن بعد هرکاری خواستی بکن..دوست مام گفت باشه..منم چشام اندازه وزغ با دهن باز نگاش کردم...(فک کردم رفیق مام بعــــــله)یارو شروع کرد به معرفی خودشو شغل و کارو تحصیلات، همینجور داشت میگفت(کور شه ایشالا مورد خوبی بودا)یهو این رفیق ما ورداشت گفت یه دقیقه ت تموم شد خدافظ!!!با خونسردی گوشی و گذاشت یه لبخند گشادم تحویل ما داد!منم دهنم بسته شدو از اون روز هنوز منتظر تماس اون شاهزاده م...:(((((
نتیجه اخلاقی: تلفن خونتونو همیشه خودتون جواب بدین.