آقا تو دوران راهنمايي معاون آموزشي ما يه گروه به اسم گروه پيشتازان از شاگرد ممتاز هاي مدرسه تشكيل داد كه منم عضوش بودم. به مناسبت دهه فجر يه شعري رو قرار شد ما سر صف اجرا كنيم. قرار بود يه تيكه اولش رو تكخوان بخونه بعد اون ساكت بشه بقيه گروه با هم بقيش رو بخونيم. معاون هم خيلي تاكيد داشت هر كس هرجاي شعر رو يادش رفت واسه حفظ نظم ساكت بشه و فقط لبهاش رو الكي تكون بده. آقا خلاصه روز موعود همه با استرس رفتيم بالا و سر جامون واستاديم تكخوان شروع كرد. وقتي نوبت ما شد فقط همه گروه بدون كوچكترين صدا فقط لبهامون رو تكون داديم. يعني به ثانيه نكشيد كه همه صفها از خنده تركيدن.