امروز یه مراسم تو دانشگاه داشتیم، رئیس دانشگاه هم اومده بود، یکی ازبچه به نیابت از همه پا شد یه طومار از بدبختی و سختی های دانشگاه و زندگی بچه های خوابگاهی گفت و دور بودن خوابگاه و دانشگاه و سرویس نداشتن و گرون بودن شهریه خوابگاه و تاخیر و مازاد و ..،خلاصه همه چی ! بعدش ریاست محترم میکروفون و گرفت گفت خب همه اینا که تو یه ساعت حل میشه! و به نطق خودش ادامه داد ! یاد اون شیخی افتادم که گفت همه این بحران ها که تو صد روز حل میشه! یعنی قشنگ مشخصه میگن بتونیم هم نمیخواییم که حل کنیم مشکلاتو!