امروز تو کلاسمون بحث این بود که مجازات چه جرمی چیه!(درس اجتماعیمون بود)
بعد بحث این بود افرادی که بیماری های روانی دارن مرتکب جرم بشن مجازاتش چیه.
یکی از دوستام بلند شد گفت افرادی که مثلا سادیسم و این چیزا دارن اگه قتل هم کنن جرم حساب نمیشه.
بعد منم به نمایندگی جمع سادیسمسمون بلند شدمو گفتم:
اعتراض دارم.افرادی که سادیسم و مازوخیسمو اینا دارن بیماریشون حاد نیست و امکان نداره قتل کنن.شاید آسیب بزنن ولی خیلی جزئی.تازشم اکثرا الکی میخندن(ماها که یاد جک میوفتیم میخندیم) و بصورت زبونی اذیت میکنن.اگه خیلی حاد باشه ممکنه شاید مثلا بزنه یکیو اونم نهایتن خیلی ارفاق کنیم شاید یه دست یا پاش آسیب ببینه.بیماری ای نیست که نگران کننده باشه.
بعد اون دوستم که اینو گفت جواب داد:
اولا من مازوخیسمیا رو نگفتم(اولین ضایع شدنم)دوما مازوخیسم یعنی خود آزاری و خودشونو میندازن زیر سادیسمی ها کتک بخورنو این حرفا.سوما سادیسمی های حاد ممکنه قتل هم بکنن.
حالا اینا گذشتن.
زنگ سوم که کارو فناوری داشتیم بچه ها درست کارشونو درست نمیکردند و خانممون اعصاب داغون بود.بکی از بچه ها گفت:
بچه ها چرا انقدر خانومو حرص میدین؟خب درست کار کنین دیگه!
منم از همون ته گفتم:
آخه نمیشه عزیزم من سادیسم دارم نمیتونم بقیه رو اذیت نکنم.
یه لحظه کلاس ساکت شد و همه اینجوری نگام کردن:0__0
منم گفتم:
بابا چشاتونو درویش کنین خوبه شوخیدم اگه واقعا داشتم الان چشای همتونو از کاسه در می آوردم.
یهو کلاس ترکید از خنده.
اینبار من بودم که اونارو اینطوری نگا میکرد:0__0
نمیدونم که کجای حرفم خنده داشت ولی خب منم به جمعشون اضافه شدم.نمیدونم اونا به چی میخندیدن ولی من به خنگی اونا میخندیدم.
آخه کدوم دیوونه ای میاد تو جمع بگه من سادیسم دارم؟