یه شعر قدیمی مشهدی هس که میگه:

او در خنه گیلوکه ///// دختر همسَیه خیلوکه!

او= مجاز از آب
خنه= خانه
گیلوک= گلی
همسَیه= هم سایه
خیلوک=خلوک/ کسی که تراوشات بینی(دماق) وی فراوان میباشد وبه قولی ایزوگام بینی وی ایراد دارد خل مایعی ژله مانند شور مزه ورنگ آن بیرنگ تا سبز و گاهی قرمز درمواردی که آلودگی هوا بالا باشد به رنگ سیاه درمی آیدبسته به منشا آن رنگ آن متغیر میباشد/

سوال هشتمین سوال ادبیات کنکور نودوپنج ازهمین شعر خواهد آمد

من یکی که یه همچین برداشتی ازدخترای همسایما دارم

مشدیام خیلی شاخن!