این روزا مهد کودکی ها تبلیغات تو تلویزیون رو با شعر می بینن ، کارتون هایی که می بینن شعر و آهنگ داره ، حتی درس ها رو با شعر یاد میگیرن . اگه بهشون بگی یه شعر واسم میخونی؟ هزار تا شعر میخونن.همش فکر میکنی این آخرین شعریه که داره میخونه ولی تمومی نداره . ولی ما چی؟ هر کی بهمون میگفت شعر بخون، تکلیفمون با خودمون معلوم بود. یه شعر داشتیم که اونم<< یه توپ دارم قل قلیه>> بود.غیر اینم هیچی بلد نبودیم. از اولشم معلوم بود هیچی نمی شیم. میگن سالی که نکوست از بهارش پیداست.