جام جهانـــی هم جَو خودش رو داره. اولــش میگی : - ای بابا ! به من چــه که حرص وین رونــی و کریــم بنزمــا رو بخــورم.
ولی همین که شــروع شـــد توی تاکسی و سوپــری و نونوایــی،همه یه جوری حرفش ُ میزنـــن، که انگار اگه تو نتیجه بازی ها رو ندونــی یه دمــاغ داری وسط پیشونیــت! اصلا یه جوری فضا همــه رو میگیره که حتــی مامان بزرگ ِ من،همـپای مــا می شینــه بازی ها رو میبینه. سر بازی ایران – آرژانتــین گیر داده بود به مــن :|
- محمد ! اون گوشــه تلوزیــون چی نوشتــه ؟ حالا منــم همه فکــر و خیــالم پیش این توماس مولر بود که آقای گل نشــه. گفتــم : - ننه. نوشته زنده !
مامان بزرگ هــم صلوات فرســتاد و گفت خدا رو شــکر!!
ســرم رو برگردونــدم و گفتــم :
- واسه چی مامان جـــون ؟!! O_O
- خــب ننه نوشتــه زنده ! یـَـنــی هیچ کــدوم از ایــنایـــی که دارن بازی مــی کنن چیزیشــون نشده و نمُـردن ..
اصلا یه اوضــاعــی. تا نیــم ساعت داشتم ریسه میرفــتم و ســط هــال ! هر دفعه یه چیزی می گه که آدم کُـل ِ جام جـهــانی رو بیخیــال میشه .
مامان بزرگه باحاله دارم ؟ ^_^