من یه دوست دارم، دختر یه کارگره تویه خونواده ی 7نفره وزندگیشون زیر خط فقر
اونقدری که خودش برای خریده مدرسه فقط تونست خودکاربگیره وچندتادفتر دولتی
بماند که 14تومن نداشت بیاد فوق برنامه ودریغ از یه تومن خرج اضافی
خلاصه چندروز پیش هی زنگ زدبیا فلان جاکارت دارم هرچی هم بهش گفتم چی کارداری چیزی نگفت
تااینکه باکلی جرص خوردنو بدوبیراه دادن تودلم رفتم سر قرار
بعدبااخم وقیافه گرفته باهاش سلام واحوال پرسی کردم وگفتم زودبگو کاردارم
اونم دست کردتوکیفشو یه ساعت گرون قیمت دراورد وگفت تولدت مبارک
درصورتی که خودش حتی 1ساعتم نداره
من ازهمین تریبون اعتراف میکنم دوست عزیزم شرمندتم بخدا
بهترین هدیه عمرمو تودادی
دوست دارم