حکیمان گفته اند:
« هرکه خدای را عزّوجّل ، بیازارد
تـا دل خلــقی به دست آرد ،،

خـداونـدِ تعالی همان خلـق را برو گمارد ،
تـا دمار از روزگارش بر آرد »

حضرت سعدی ، گلستان _ در سیرت پادشاهان .

در وجود هرکدوم از از ما یه هیتلر هست یه ماندلا، جامعه است که باعث میشه کدومو بیرون بیاریم !!

هر نسلی خود را باهوش تر از نسل قبلی ،
و عاقل تر از نسل بعدی میداند !

George Orwell _ 1950 / 1903

دیالوگ ماندگار فیلم «پدرخوانده»

فردو! تو برادر بزرگ منی و من دوسِت دارم ؛
اما هرگز درمقابل خانواده ات طرف کس دیگه ای رو نگیر !!

The Godfather _ 1972

مادر چاایونسانگ :تو (چویی یونگدو) همکلاسی ایونسانگی یا دوست صمیمی اشی؟
چویی یونگدو :عاشقشم.....
سریال وارثان

باب: پاتریک چرا انقدر ناراحتی؟
پاتریک: امروز یه بچه رو دیدم داشت سر چهارراه گل میفروخت
باب: از دیدن اون بچه ناراحت شدی؟
پاتریک: نه
باب: پس چی ناراحتت کرده؟
پاتریک: همین دیگه، از این ناراحتم که فهمیدم دیدن اینجور بچه ها
انقدر واسم عادی شده که دیگه ناراحتم نمیکنه...



باب اسفنجی شلوار مکعبی

دیالوگ حاجی توی رسوایی۱
.
اسلام به ذات خود ندارد عیبی / هر عیب که هست از مسلمانی ماست

دختره انقد چاقه وقتی پالتو زرد میپوشه با تاکسی اشتباه میگیرنش
اونوقت پست گزاشته: نگاهت رو درگیز اندام ظریفم مکن
حرکت کن ترافیک نشه بابا

در عشق همیشه قدری دیوانگی نهفته است..
البته قدری خردمندی نیز همیشه در دیوانگی نهفته است.


فریدریش نیچه

خسته تر از اونیم که حد و حدودشو بدونم...

-خیلی خوبه که آدم بتونه ناراحتی شو بگه!
از اون بهتر اینه که کسی باشه ازت بپرسه چرا ناراحتی ...
+از اونم بهتر اینه که اونی که دلت میخواد بیاد و از دلت دربیاره !
- از همه اینا بهتر اینه که اصلا اسباب ناراحتی نباشه
+ من که میگم می ارزه ناراحت باشی تا اونی که دلت میخواد بیاد و از دلت دربیاره ...


برنارد شاو
نمايشنامه ى ژاندارک

به نظر من تو سریال پدر ریحانه پارسا (لیلا ) فقط در حال گریه کردنه . از اون ور هم حاج علی کلا مال و اموالش تموم بشو نیست

وقـتـیـکـه فـکـر مـیـکـنـی بـه پـایـان داسـتـان رسـیـدی
تـازه داسـتـان شـروع مـیـشـه

قـهـوه سـرد آقـای نـویـسـنـده
روزبـه مـعـیـن

و عشق
صدای فاصله هاست
صدای فاصله هایی که
غرق ابهامند!
نه،
صدای فاصله هایی که
مثل نقره تمیزند
و با شنیدن یک هیچ
می شوند کدر...



سهراب سپهری

نمی دانم این زن ها و شوهر ها چطور از عهده این همه چیز بر می آیند. هر شب چند ساعت وقت صرف می کنند تا بچه هایشان را ببرند رخت خواب و برایشان از روی کتاب قصه ی بچه گربه های بی تربیت و فک های یونیفرم پوش بخوانند و بعد اگه بچه دستور داد، از سر شروع کنند به خواندن. در خانه ی ما پدر و مادرمان ما را فقط با دو کلمه می گذاشتند توی رخت خواب. "خفه شو" این آخرین چیزی بود که قبل از خاموش شدن چراغ ها می شنیدیم!

دوستی دارم که بچه هفت ساله اش فقط دوست دارد چیزهای سفید بخورد. اگر همچین چیزی می گفتم، پدر و مادرم می گفتند "بفرما" و یک کاسه خمیر جلوم می گذاشتند و پشت بندش هم چسب چوب و یا گچ. اصلا سخت گیر نبودند. قانون های آن زمان با حالا فرق داشت.



بیا با جغدها درباره دیابت تحقیق کنیم
دیوید_سداریس