ماباخودمان عهدكرده ايم وعهدميكنيم كه يادحسين،نام حسين وراه حسين راهرگزاززندگي خودمان جدانكنيم
"رهبر"
85/1/1

امام كاظم(ع):چون ماه محرم ميرسيدپدرم ديگرخندان نبود،اندوه ازچهره اش نمايان و اشك برگونه اش جاري؛
Ῐ"امام حسن و حسين،ص143"

اعيادگذشت وخبرازيارنيامد؛آن شمع شب افروزشب تارنيامد؛چندروزدگرمانده كه باناله بگوئيم اي اهل حرم ميروعلمدارنيامد
السلام عليك يااباعبدالله

ارباب،صداي قدمت مي آيد/هنگامه اوج ماتمت مي آيد/ما درتب داغ غم تو مي سوزيم/ يك هفته دگر محرمت مي آيد/السلام عليك ياقتيل العبرات(ياحسين)

کم کم سیاهی علمت دیده میشود
آثار خیمه های غمت دیده می شود
افتاده سینه ام به تپش های انتظار
از روی تل دل،حرمت دیده میشود
*السلام علیک یاابا عبدالله الحسی(ع)*
فرارسیدن ایام محرم تسلیت باد

سعی کن حرص و طمع خانه خرابت نکند / غافل از واقعه روز حسابت نکند /ای که دم می زنی از عشق حسین بن علی / آنچنان باش که ارباب جوابت نکند . . . یا حسین

ای اجل, این چند هفته دور ما را خط بکش
وعده ی ما عصر عاشورا, کنار قتلگاه

این خبر را برسانید به کنعانی ها
بوی پیراهن خونین کسی می آید

اونقده فریاد میزنم تا بگیره صدای من
که منو وقف تو نوشت روز ازل خدای من
دعوت کنی منو بیام از کرمت کم نمیشه
فقط یه کربلا میخوام بسه منو تا همیشه
چی میشه تو قاب چشام یه چهره ملیح باشه
اگه قرار شد بمیرم سرم روی ضریح باشه
یعنی میشه قلب من دیوونه رو رضا کنی
این اربعین تزکره کربلامو امضا کنی
حاجتمو میگیرم
آخر برات میمیرم

از داغ حسین اشک روانی داریم/و ز ماتم او سوز پنهانی داریم/ما گرچه بد هستیم ولیکن چون حسین/مولای کریم و مهربانی داریم

دانی که چرا چوب شود قسمت آتش بی حرمتیش بر لب و دندان حسین است دانی که چرا آب فرات هست گل آلود شرمندگیش از لب عطشان حسین است دانی که چرا خانه حق گشته سیه پوش زیرا که خدا نیز عزا دار حسین است….

ازغافلان محرم مراجدا کنید / کم کم پروانه‌هاى روزدهم راصدا کنید / چیزى دگر به شهادت مولا نمانده است / به مجلس حسین که میروید مرا هم دعا کنید.

مپندار که تنها عاشورائیان را بدان بلا آزموده اند و لاغیر…
صحرای بلا به وسعت همه تاریخ است
ای دل چه میکنی؟ میمانی یا میروی؟
داد از آن اختیار که تو را از حسین(ع) جدا کند
سید مرتضی آوینی

وقتی دهکده ای میسوزد دودش را همه می‌بینند ، ولی وقتی دل میسوزد شعله اش را کسی نمی‌بیند. امان از دله زینب.

هر که گفت نام حسین نام دگر را نبرد
هیچ ذکری بخدا ذکر حسین جان نشود
درد ما داغ حسین است دوایش گریه ست
با طبابت جگر سوخته درمان نشود
گریه ی چشم مرا فاطمه باید بخَرَد
اشک کالای گرانیست که ارزان نشود