مـــی دانم بابا دو بخــــش است:
بخشی در صحـــــرا بخشـــی بر بالایٍ نیــــزه...
اما اینکـــه عمــــو چند بخش است فقـط بــابـــا می دانــد...
شهادتٍ حضرتٍ عباس رو تسلیت میگــــم...
التــماس دعا*

چون دید به نوک نی سرش را خورشید
بر خاک، تن مطهرش را خورشید
آرام ، حریر نور خود را گسترد
پوشاند برهنه پیکرش را خورشید

هلال خون، مه خون، ماه اشک، ماه عزاست
عزای کیست؟ گمانم عزای خون خداست
خمیده قامت گردون، شکسته پشت فلک
روانه خون دل از چشم آدم و حوّاست

ماهی که ز آفتاب روشن تر بود
لب تشنه آب و تشنه باور بود
می رفت و دل از حسین می برد که او
پیغمبر کربلا، علی اکبر بود

همواره تجّسم قیام است حسین (ع)
در سینة عاشقان ، پیام است حسین (ع)
در دفتر شعر ما ، ردیف است هنوز
دل چسب‌ترین شعر کلام است حسین (ع)

آن حسینى که شرف یافته دین از شرفش
سر و جان داد ز کف تا نرود دین ز کفش
هدف تیر بلا ساخت على اصغر خویش
تا که سرمشق بگیرد بشر از این هدفش . . .

اي آب فرات از كجا مي آيي؟ ناصاف ولي چه با صفا مي آيي! خود را نرساندي به لب خشك حسين، ديگر به چه رو به كربلا مي آيي.

حب الحسين رشته تحصيلي شماست / دانشسراي عشق وجنون شهر كربلاست/در رشته حسين شناسي موفقيد / موضوع بحث سينه زدن پاي روضه هاست/تاروز حشر مدركتان را نمي دهند/ برگ قبولي همه در پوشه خداست/پايين كارنامه هر كس نوشته است/اين مهر سرخ مهر شهنشاه كربلاست/ محشر كنار درب جنان داد مي زنيد/ مردم نديده ايد كه آقاي ما كجاست؟ /ناگاه جبرييل به ناله صدازند/آقايتان حسين همان مرد سر جداست...

يادمان باشد اگر تنگي دل غوغا كرد/ مهدي فاطمه تنهاست از او ياد كنيم

غدير، كربلاي عوام بود وكربلا ،غدير خواص!
در غدير با آنكه بيعت گرفته شد جفا شد و در كربلا با آنكه بيعت برداشته شد، وفا

تا يادش ميكنم"باران" مي آيد، نميدانستم لمس خيالش هم وضو ميخواهد..
ياحسين(ع)

اي خلايق! بنويسيد به سنگ لحدم/من فقط عشق حسين بن علي را بلدم/ ننويسيد كه او نوكر بد عهدي بود/ بنويسيد كه او منتظر مهدي(عج)بود/

هفتاد و دو سینه سرخ هجرت کردند / با سرورِ آفتاب بیعت کردند
رفتند و به دریای ابد پیوستند / چون رود ، به اصل خویش رجعت کردند . . .

امــام صابــران بـودم، خمیدم / جدا از شاخه شد یـاس امیدم
چو دست از جسم عباسم جدا شد / سـر خود را به نوک نیزه دیدم

زد شرر بر قلب خونین تو، در دشت بلا
داغ مرگ اکبر گلگون قبایت، یا حسین
جان فدا کردى به راه مکتب آزادگى
جان هر آزاده اى گردد، فدایت یا حسین . . .