دل درد تو را به جان مداوا نکند در عشق تو جان ز غم محابا نکند ما را و غمت به کس نگوییم اگر بوی جگر سوخته رسوا نکند

كرم زشت و تنها بود. پيله بست. پروانه شد زيبا شد و رفت...
حكايت توست با من اوج گرفتى شدى مال ديگرى

چه تلخ است بعد ازسالها جست و جو , نیمه گمشده ات را کامل بیابی....

در تنهایی خیالم تو را مهمان رویاهایم کرده ام و به آرامی میگویم دلتنگتم

زدم فرياد خدايا اين
چه رسميست يكى
را دوست دارم پيش
من نيست يكى را
دوست دارم قد دنيا
ولى او از دل من با
خبر نيست چگونه
من در اين گرداب مانم
كه يار من زه من
دور است جانم دراين
مأوا كه نامش دنيا
است چگونه اى خدا
زنده بمانم

کفشهایم که جفت میشود دلم هوای رفتن میکند ، کودکانه بیقرار تو میشوم بی آنکه فکر کنم دلتنگ من هستی یا نه؟

اگر نگاه کردن خواستن است ، تا آخر عمرم نگاهت میکنم .

تو به احساست بیاموز نفس نکشد ، هوای دل ها آلودست !!!!
اینجا فاصله یک عشق تا عشق بعدی یک نخ سیگار است . . . !

راه که می روم برمیگردم پشت سرم را نگاه میکنم..... دیوانه نیستم.... خنجر از پشت خورده ام.

میان همهمه ی برگهای خشک پاییزی فقط ما مانده ایم که هنوز از بهار لبریزیم

زخمی عمیق در دلم است............ روزگار بی رحم نمک میپاشد.......... و من پیچ و تاب میخورمو همگان گمان میکنند که من مستم و میر قصم...

صبر کن عشق زمین گیر شود بعد برو یا دل از دیدن تو سیر شود بعد برو
تو اگر کوچ کنی بغض خدا می شکند
صبر کن گریه به زنجیر شود بعد برو

کاش دل آدم عین دماغ بود وقتی می گرفت فین می کرد وا می شد.

نقــاش خــــوبی نــــبودم...
اما ..
ايــن روزها...
به لطـف تــــــــــو...
انـــتظار را
ديـــدنی ميكــشـم

غمگینم همچون پیرزنی که آخرین سربازی که از جنگ بر میگردد پسرش نیست