تونیستی... و پاییز از جشم های مرد عاشقی شروع شده است... که تمام درختان را گریسته است... در سوگ رفتنت... برنگرد... که برنمیگردی تو هیچوقت... نمیخواهم داشته باشمت... نترس... فقط بیا در خزان خواسته هایم قدم بزن... تا ببینمت... دلم برای راه رفتنت تنگ شده است...

نگو بار گران بوديمو رفتيم ، نگو نا مهربون بوديم رفتيم ، آخه اينها دليل محكمي نيست ، بگو با ديگران بوديم و رفتيم !!!

اعتراف می کنم! من نیزگاهی به آسمان نگاه میکنم دزدانه! به چشمان ستارگان اما نه به تمامی آنها تنها به آنها که شبیه ترند به چشمان تو...

نمی دانم پس ازمرگم که آید بر مزار من که بنشیند به سوگ من ، سیه چشمی سیه بر تن کند یا نه! ولی سوگند تو را سوگند به جان دلبرت سوگند مرا هم یاد کن آن دم که من در زیر خاک سرد تنهای تنهایم.

نمیدانم از دلتنگی عاشقترم یا از عاشقی دلتنگ تر فقط میدانم در آغوش منی ، بی آنکه باشی و رفتی ، بی آنکه نباشی عاشق ترم

به که گویم غم خویش به سکوت شب سرد به گل پرپر یاس ای سراپا همه ناز دوریت را چه کنم ؟

طعنه بر خاری من ای گل بی خار نزن //// من به پای تو نشستم که چنین خار شدم...

از گلچین امیدهایت چتری برایم بفرست که خیس دلتنگیت نباشم...!

دیدن دوباره ، تکرار خاطره هاست ، خاطره ها دلتنگی های نو میسازه
پس بسازم خنجری نیش اش زفولاد / زنم بر دیده تا دل گیرد آرام

\" مهربانی ام \" را .. چنان گریاندند .. که بوی \" نا \" گرفت ..
مهربانی ام .. \" نامهربان \" شدم !

این اشتباه من بود که کار های تو رو با یه \"ش\" اضافه می خوندم تو به قلبم \"عق \" زدی و من اونو \"عشق\" می دیدم تو برای دلم \"ور\" زدی و من اونو \"شور\" زدن دلت می دیدم تو اراجیفت رو \"عر\" می زدی و من همه اونها رو\"شعر\" می دیدم. تو ارزش یه \"اه\" رو هم نداشتی اما من تورو \"شاه\" می دیدم

روزی که بلا آمد و کس مرا تیمار نکرد آنچه کردی تو به من هیچ ستمکار نکرد گویا عشق شده سهمیه بندی که دگر موتور قلب تو خاموش شد و کار نکرد

من مثل یه پروانه همش دورو ورت بودم مثل سایت تو تنهای همش پوشت سرت بودم به آتیش میکشم هرجا که می بینم ازم دوری هنوز پشت سرت هستم مثل سابق همون جوری

روي قلبي نوشته بودن شكستني است مواظب باشين ولي من روي قلبم نوشتم شكسته است راحت باشيد

ماهيان شهر ما از كوسه هم وحشي ترند، بره هاي اين حوالي گرگ را هم ميدرند، خنجري بر قلب بيمارم زدند، بي گناه بودم ولي دارم زدند.